29'

Τελευταία γύρω μου περιστρέφονται άσχημα γεγονότα,είναι σαν να βρίσκομαι σε μια μεγάλη κυκλική γυάλα και τίποτα από αυτά δεν επηρεάζει την ζωή μου. 

Νιώθω μια δύναμη που καταπιέζει την κακία μακριά μου,όσα δάκρυα και να υπάρξουν,όσες δυσκολίες εξακολουθούν να πέφτουν πάνω μου,φεύγουν μακριά μου πριν καν αγγίξω την ουσία του προβλήματος, ίσως γιατί δεν δίνω πια τόσο σημασία,ίσως γιατί ένα αγοράκι μου έμαθε να μην δίνω αξία στα άσχημα που θα περάσουν,αλλά στα όμορφα που θα με ξημερώσουν και το επόμενο πρωί. 

Από τότε που γνώρισα εκείνο το αγοράκι, γνώρισα πολλά,ακόμα όμως ψάχνω τον τρόπο που με προστατεύει μόνο που είναι δίπλα μου,από τα πάντα που θα μπορούσαν να με βλάψουν.

Αναρωτιέμαι και σε αγγίζω συνέχεια, μήπως είσαι πηγή της ευτυχίας? Δεν υπάρχει άλλος τρόπος εξήγησης, όσοι είναι κοντά σου είναι χαρούμενοι, οποιαδήποτε στιγμή,αρκεί να είσαι εσύ εκεί.Δεν είσαι ένα οποιοδήποτε αγοράκι,έλεγα και έλεγα, κανείς δεν με άκουγε μέχρι που σε γνώρισαν, σε λάτρεψαν. Ήμουν σίγουρη πως κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στην αθωότητα που κρύβει το βλέμμα σου και στα φωτεινά μάτια σου που βγάζουν το φως του ήλιου ακόμα και τις πιο μαύρες νύχτες, και ιδιαίτερα το χαμόγελο αυτό που κάνει ακόμα και έναν περαστικό στο δρόμο να χαρεί και να ξεχαστεί για λίγο από όλα όσα του συμβαίνουν. 

Με τόσα απλά πράγματα μου χαρίζεις πράγματα που άλλοι προσπαθούν χρόνια να δώσουν σε εκείνους που νοιάζονται και δεν έχουν καταφέρει. Γιατί προσπάθησαν να δώσουν μεγάλα αγαθά για την ευτυχία κάποιου, δεν ξεκίνησαν από τα μικρά όμορφα και καθημερινά πράγματα όπως εσένα, και τα μεταμορφώνεις σε μεγάλα όνειρα!

Μην αλλάξεις,είσαι ο μόνος πρίγκιπας που απέμεινε από τα παραμύθια για να κοιμάμαι ήρεμη. Καληνύχτισε με λοιπόν και σήμερα,είναι απλό αλλά για μένα σημαντικό, η προστασία της υπόληπης νύχτας.

 

*Ναι,σε αγαπώ.Πάντα θα σε αγαπώ! 29΄

Καλημέρα λοιπόν.

Ξύπνησα με όρεξη σήμερα,φάνηκε από το χαμόγελο που σχημάτισα χωρίς να βγει λέξη.

Είδα άσχημο όνειρο,όμως δεν ήταν αρκετά δυνατό για να χαλάσει την σκέψη που με ακολουθεί κάθε λεπτό. Πόσο καλά είμαι μαζί σου. 

Χαίρομαι που ήταν ένα όνειρο ύπνου και συνεχίζουμε το δικό μας όμορφο όνειρο στην πραγματικότητα που έγινε λόγος ζωής.

Θυμάμαι όσα περάσαμε και ακόμα στεκόμαστε εδώ.

Είχες πει πως θα τα αντιμετωπίσουμε όλα,πως τίποτα δεν θα μας νικήσει. 

Είχες δίκιο μικρέ:)

Και τώρα ανυπομονώ απλά να ξανά βρεθώ στην αγκαλιά σου.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καλό μου κάνεις.

Μόνο που ξέρω πως μια μικρή ψυχή κυκλοφορεί σε αυτούς τους δρόμους, γύρω από αυτούς τους ανθρώπους και χαρίζει ευτυχία χωρίς να ζητεί τίποτα,είμαι ειλικρινά περήφανη.

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως ονειρεύομαι,

είναι πολύ όμορφο αυτό που ζω για να ναι αληθινό,πάνω που είχα απογοητευτεί από τον κόσμο αυτό ήρθες και μου έδειξες κάτι αήθινό.

Δεν πραγματοποίησες απλά το όνειρο ενός μικρού κοριτσιού. 

Το δημιούργησες και έκανες την φαντασία να φτάσει στα άκρα.

Τίποτα δεν με τρομάζει πια, τίποτα δεν είναι αδύνατον.

Με έκανες να πιστέψω ξανά σε μια ήρεμη ζωή, με δυσκολίες που θα περάσουμε και θα ήμαστε πάλι όπως πριν.

Με ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλι πια κατακτώ την κάθε στιγμή.

Όσα και να ζήσω μαζί σου,θα έχουν τον τίτλο της πιο όμορφης ανάμνησης!

Dream it.
Wish it. 
Do it.

το άγγιγμα σου♥

Αγάπη *μου!
Να με αγγίζεις, συνέχεια ξανά και ξανά θέλω να νιώθω τα χέρια σου να χαϊδεύουν το κορμί μου,να γέρνουν σε κάθε σημείο του σώματος μου. Δεν ξέρω τι συμβαίνει,απλά κάθε άγγιγμα σου δημιουργεί μια σπίθα ονείρου, ίσως να είναι τα μαγικά σου χέρια,ίσως να είσαι απλά εσύ,εσύ που μπορείς με οποιωνδήποτε τρόπο να μου χαρίσεις το πιο όμορφο χαμόγελο.
Αυτές οι μικρές στιγμές μας δένουν όλο και περισσότερο,έστω με ένα άγγιγμα, που το δικό σου άγγιγμα συγκεκριμένα το λατρεύω, δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το αποχωριστώ. Είναι τα λίγα λεπτά που μπορώ να ονειρευτό ελεύθερα ότι απίθανο που μέσα στην αγκαλιά σου μοιάζει φυσιολογικό. Μα είσαι μοναδικός, και μου το επιβεβαιώνεις κάθε λεπτό της ζωής μου.
Μεγαλώνοντας φανταζόμουν έναν μικρό άγγελο να με ταξιδεύει με το άγγιγμα του,με τα φιλιά του, όμως ήταν πολύ όμορφο έλεγα για να ναι αληθινό, ζούσε στην φαντασία μου μέχρι που μια μέρα αυτός ο άγγελος μεταμορφώθηκε σε άνθρωπος και μπήκε στην ζωή μου και την έκανε όνειρο. Ένα όνειρο που θα κάνω τα πάντα να μην σβήσει. Όχι από εγωισμό,αλλά γιατί αυτό το όνειρο που ζει σε μια μεγάλη φούσκα είναι η ζωή μου. Και αν η φούσκα σκάει από χέρια ξένα,εμείς θα πάμε μακριά με οδηγό τον άνεμο. Δεν με νοιάζει που θα με βγάλει όλο αυτό,αρκεί να είμαι μαζί σου,δεν με νοιάζει το μετά και οι δυσκολίες,μαζί σου όλα φαίνονται εύκολα,μου έμαθες να είμαι δυνατή και να ελπίζω μέχρι τελευταία στιγμή,αυτό μου το απέδειξες μικρέ άγγελε.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσες φορές έχω ανάγκη την παρουσία σου,να σε νιώσω εδώ σωματικά,να σε κρατώ. Και με έναν περίεργο τρόπο συμπληρώνεις το κενό για λίγο και όσο πιο γρήγορα γίνεται εμφανίζεσαι εδώ,να μου υπενθυμίζεις πως δεν θα μ'αφήσεις.
Όλα όσα κάνεις για μένα τα αναγνωρίζω μικρό μου, για αυτό και προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο για σένα, το θέλω γιατί όχι μόνο το αξίζεις αλλά και γιατί νιώθω τόσα υπέροχα συναισθήματα που έχω την ανάγκη να τα μοιραστώ με έναν άνθρωπο που με νιώθει,και είσαι ο μόνος πλέον. 
Και αυτά είναι λίγοι λόγοι που με κάνουν να σε αγαπάω τόσο! 


Και μια από τις καλύτερες στιγμές τις ζωής μου που έμεινα,ενώ με είχες αγκαλιά:|♥
-Ακούω την καρδιά σου.
-Χτυπάει?
-Ναι.
-Για σένα.

Αλκοόλ:)

Μου ζήτησαν να γράψω ένα άρθρο για το συγκεκριμένο θέμα για σχολική εργασία:)Αν και αναφέρω μόνο αρνητικά, καλό είναι πιστεύω να γνωρίζουμε κάτι παραπάνω,ευχαριστώ.

Το αλκοόλ είναι αιθυλική αλκοόλη (οινόπνευμα) το οποίο στις μέρες μας είναι ένα συνηθισμένο ναρκωτικό που οι περισσότεροι αν όχι όλοι, όχι μόνο το γνωρίζουν αλλά έχουν δοκιμάσει. Ακούσαμε διάφορες απόψεις και λόγους από έφηβους μαθητές οι οποίοι πίνουν αρκετά συχνά ,ο κυριότερος λόγος που ακούστηκε είναι η επιρροή από την παρέα, ακολούθησαν και άλλοι λόγοι όπως για να ξεσπάμε, για διασκέδαση ή για να ξεφύγουμε από προβλήματα της ζωή μας. Μερικοί από αυτούς έχουν μεθύσι, ανάλογα με τον οργανισμό και την ηλικία ανάφεραν τις πιο συχνές συνέπειες που προκαλεί το αλκοόλ, όπως ζαλάδες, απόλυα μνήμης, παραπάτημα και εμετούς. Αργότερα ακούστηκαν και πιο σπάνιες περιπτώσεις όπως  βίαια συμπεριφορά και συναισθήματα κατάθλιψης. Εκτός από όλα αυτά όμως, μετά από μεγάλη ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ δεν πρέπει να οδηγάμε. Ο λόγος είναι γιατί μας κάνει κακό σε πολλά μέρη του σώματος μας. (όπως μπορούμε να δούμε στην παρακάτω εικόνα) Ένα από αυτά είναι ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος αργεί να καταλάβει τι γίνεται για να ανταποκριθεί και στον κίνδυνο, έτσι έχουμε και πολλά ατυχήματα λόγο μεθυσμένους οδηγούς.

 

    Στον καθένα επιδρά διαφορετικά, αυτό εξαρτάται φυσικά και από την ποσότητα που καταναλώνει ο κάθε οργανισμός. Το σημαντικότερο για το αλκοόλ όμως είναι πως ακούμε συνέχεια μετά τα δέκα-οχτώ χρονών να καταναλώνουμε, αλλά δεν γνωρίζουμε το γιατί. Γιατί μέχρι τα δέκα-οχτώ βρισκόμαστε σε ανάπτυξη, φυσικά και μετά από αυτή την ηλικία χρειάζεται προσοχή αλλά θα έχει περάσει το πιο κρίσιμο σημείο  που κάνει περισσότερο κακό στον οργανισμό μας. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες «φήμες» που κυκλοφορούν όπως «αν κρυώνεις πιες λίγο ρακί και θα ζεσταθείς», στην πραγματικότητα χάνεις από το σώμα σου θερμότητα χωρίς να το καταλαβαίνεις. Εκτός την ηλικία που έχει σημασία στην κατανάλωση του αλκοόλ, διαπιστώσαμε πως έχει σημασία και το φύλο, γυναίκα-άντρας. Οι άντρες μπορούν και αφομοιώνουν την διπλάσια ποσότητα στο σώμα τους και ο λόγος είναι γιατί οι γυναίκες περιλαμβάνουν κατά μέσο όρο λιγότερα υγρά ανά κιλό.

Αυτό που κάνει τους αγοραστές να παίρνουν ένα ποτό, είναι η διαφήμιση με διάσημους καλλιτέχνες, προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις πως αν αγοράσεις το συγκεκριμένο ποτό θα είσαι πετυχημένος όπως και εκείνοι, και ενώ το ξέρεις πως δεν αληθεύει απλά θες να φτάσεις λίγο πιο κοντά σε αυτόν που θαυμάζεις, ακόμα και με αυτόν τον τρόπο, καταστρέφοντας τον εαυτό σου.

Τέλος, οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει ειδικά στους πρώτους 3 μήνες να πίνουν ΚΑΘΟΛΟΥ αλκοόλ, γιατί εκτός ότι κάνουν κακό στους εαυτούς τους κάνουν και στο παιδί. Αν κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης υπάρξει κατανάλωση αλκοόλ η ποσότητα αυτή μεταφέρετε κατευθείαν στο παιδί, έτσι υπάρχει πιθανότητα να βγει με κάποιο πρόβλημα, μέχρι και εξαρτημένο.

                 
       Έχω να σου δώσω κάτι,
                                        υπερβολική αγάπη.
Ίσως να μην γνωρίζω πόσα έχεις πάρει από αυτή την ζωή, ίσως να μην ξέρω πόσα σου χρωστάει αυτή η ζωή, όμως ξέρω πως εσένα δεν μπορώ να σε αρνηθώ ούτε να σε μισήσω,και να θέλω δεν μπορώ. Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου να σε αγαπάω. Είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό συναίσθημα, είναι η ζωή μου, είσαι η ζωή μου..
Και περπατούσα απογοητευμένη, δεν άκουγα τίποτα από όσα γινόντουσαν γύρω μου,απλά σκεφτόμουν, σκεφτόμουν το χαμόγελο σου που ήθελα τόσο να αντικρίσω εκείνη την μέρα. 
Ένιωσα για μια στιγμή κάτι περίεργο να συμβαίνει,ένιωσα κάποιον από πίσω μου, ήσουν εσύ.
Μα πως μπόρεσα και στεναχωρήθηκα, μου λες? αφού εσύ πάντα είσαι δίπλα μου, και πάλι ένιωσα παράπονο και εμφανίστηκες κοντά μου, μου έδωσες και αυτό το κάτι παραπάνω.
Όταν γύρισα και σε κοίταξα  ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά, και τα χείλια μου ξανά χαμογέλασαν. Μου έπιασες το χέρι και με πήγες σε ένα μέρος,ένα μέρος τόσο όμορφο, που όπως σου είπα θα μπορούσα να μείνω για πολύ εκεί μαζί σου, να με φιλάς,να με έχεις αγκαλιά και να νιώθω τα χέρια σου να με προστατεύουν με αυτό το απαλό άγγιγμα. 
Ήμουν και και είμαι ευτυχισμένη μαζί σου, για αυτό και έχω να σου δώσω κάτι, υπερβολική αγάπη! Μπορώ να πω πως εσύ το αξίζεις,αξίζεις πολλά, για αυτό ότι και να γίνει θα προσπαθώ να σου δίνω πάντα αυτό που σου ανίκη, την αγάπη μου που πλέον την έκανες ΣΟΥ!
Έχεις τελικά περισσότερες δυνατότητες από όσα πιστεύεις λοιπόν, έχεις ένα ειλικρινές εαυτό και αυτό σε πάει μπροστά, και θα δεις που μια μέρα όλα τα όνειρα σου θα πραγματοποιηθούν για αυτό. 


*Μην πάψεις να με αγκαλιάζεις. 

:)

Αυτές τις υπέροχες μέρες σε όλη μου την ζωή θα τις θυμάμαι.

Είσαι εσύ μέσα σε αυτές.

Μεγαλώνοντας έκανα συνέχεια όνειρα,

έκανα ότι μπορούσα για να τα πραγματοποιήσω,όμως ήθελαν και θέλουν χρόνο.

Προσπαθώντας να διαλέξω τα όνειρα μου, ξέχασα το μεγαλύτερο.

Την ζωή μου τώρα.

Αυτή την στιγμή.

Που σκορπούσα για να σκέφτομαι κάτι που δεν ξέρω καν αν θα γίνει.

Απλά ελπίζοντας περνούσε η κάθε μέρα μου.

Σίγουρα όλοι σκεφτόμαστε το μέλλον.

Αλλά δεν πρέπει να μας παρασύρει από το παρόν.

Και τέλος πάντων μια όμορφη μέρα ξύπνησα,βγήκα,

και συνάντησα έναν άνθρωπο που με "ταρακούνησε".

Αυτός ο άνθρωπος πιστεύει στις δυνάμεις μου, περισσότερο από μένα.

Αυτός ο άνθρωπος κάνει το παρόν μου το καλύτερο όνειρο.

Ευχαριστώ Μιχάλη. 

Ευχαριστώ που έδωσες χρώμα και λάμψη σε μια ασπρόμαυρη εικόνα, με το όνομα ζωή.

Ευχαριστώ που με ξύπνησες στην πραγματικότητα και με μαθαίνεις πως,

όσο άσχημη και αν είναι,μπορούμε να την κάνουμε όμορφη.

Αρκεί να βρούμε τον κατάλληλο 'παρτενέρ' στο χορό των ονείρων.  

Και όσα βήματα ξεχάσουμε, δεν θα φοβόμαστε. 

Απλά θα αφηνόμαστε.

Γιατί αυτό σημαίνει εμπιστοσύνη. 

Γιατί από τα λάθει θα μάθουμε.

Και γιατί ξέρω πως η ζωή θα ήταν βαρετή αν ήταν τέλεια.

Και να δεν είσαι ούτε εσύ τέλειος, 

στα μάτια μου πάντα θα είσαι ένας από τους καλύτερους ανθρώπους.

*Όπως σου έχω ξανά πει.

Θα προσπαθήσω να σε κάνω όσο πιο ευτυχισμένο μπορώ.

  

1♥

Ένας μήνας!

Υπέροχη μου αγάπη.
Ναι μικρό αγοράκι,για σένα λέω.Για σένα που είσαι εδώ και όταν δεν είσαι. Για σένα που θες την ευτυχία μου, και την έχω πλάι σου! Να σου πω ένα μυστικό? εσένα δεν φοβάμαι πως θα σε χάσω,δεν θα σ'αφήσω,και δεν εννοώ τον συνηθισμένο τρόπο που πιστεύετε η περισσότεροι,τον χωρισμό μιας σχέσης που φαίνεται στον έξω κόσμο. Έχουμε κάτι περισσότερο, κάτι πιο αληθινό, πάνω από όλο αυτό που βλέπετε, που ξέρω πως δεν θα σβήσει,γιατί αυτό μας ενώνει και κάνει όχι απλά μια σχέση, αλλά εμάς. Εμάς να ζούμε το δικό μας όνειρο!
Απλά κράτα με και χαμογέλα μου, και υπόσχομαι πως όλα τα άλλα θα κυλήσουν όμορφα. Τώρα νιώθω πιο δυνατή, τώρα έχω ένα πολύ καλό τρόπο για να φτάσω τα όνειρα μου, που είναι και δικά σου. Έχω αγάπη, να δώσω και να πάρω. Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο,εσύ μου φτάνεις.
Μα το μεγαλύτερο μου όνειρο είναι να μην χάσεις ποτέ το χαμόγελο σου. Όσο το έχεις, τόσο περισσότερο σε λατρεύω,σου πάει τόσο εξάλλου:) 


Kiss me, out of the bearded barley
Lightly, beside the green, green grass
Swing, swing, swing the spinning step
You wear those shoes and I will wear that dress

Oh, kiss me beneath the milky twilight
Lead me out on the moonlit floor
Lift your open hand
Strike up the band and make the fireflies 
Dance silver moon’s sparkling, so kiss me

Kiss me down by the broken tree house
Swing me upon its hanging tire
Bring, bring, bring your flowered hat
We’ll take the trail marked on your father’s map

Oh, kiss me beneath the milky twilight
Lead me out on the moonlit floor
Lift your open hand
Strike up the band and make the fireflies 
Dance silver moon’s sparkling, so kiss me

Kiss me beneath the milky twilight
Lead me out on the moonlit floor
Lift your open hand
Strike up the band and make the fireflies 
Dance silver moon’s sparkling, so kiss me

Η επιστολή στο σχολείο.

Μια ακόμη συνηθισμένη μέρα στο σχολείο είπα και αναστέναξα. Ίσως να βιάστηκα να μιλήσω, ίσως απλά δεν ήθελα να χαλάσει ο γλυκός ύπνος μου για κάτι βαρετό, όμως ήταν όμορφα. 
Είχαμε χωριστεί σε ομάδες, όπου εγώ είμαι με δυο αγόρια. Ο καθένας έπρεπε να γράψει μια επιστολή, έπεσε στα χέρια μου να γράψω αυτή την επιστολή για την εφηβεία, στους γονείς μου. Έπρεπε να παρουσιάσω τον εαυτό μου μέσα από μια επιστολή. Σκέφτηκα για λίγα λεπτά, και άρχισα και έγραφα ασταμάτητα όσα ήθελα να τους πω. 


"Αγαπητοί μου γονείς,θα ήθελα να σας μιλήσω για μένα. Αν θέλετε να με γνωρίσετε πραγματικά διαβάστε αυτό το γράμμα. 
Η αλήθεια είναι πως βρίσκομαι σε μια ηλικία λίγο δύσκολη και μεταξύ μας δεν έχουμε τις καλύτερες σχέσεις,δεν ξέρω αν φταίει επειδή δεν ξέρετε πως να με αντιμετωπίσετε ή φαίρομαι εγώ περίεργα. Ίσως να είναι και τα δυο, για αυτό να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Έχω ανάγκη όμως για ελευθερία, εννοείτε με κάποια όρια, ξέρετε πως είμαι ειλικρινείς και κρατάω τις υποσχέσεις μου, όμως νιώθω πως πάλι δεν με εμπιστεύεστε,δεν καταλαβαίνω τον λόγο, ίσως επειδή βλέπετε τα λάθει μου πιο καθαρά, ίσως όμως επειδή εσείς δεν έχετε βρεθεί μπροστά σε τόσα διλήμματα. 
Η σχέση μου με τους γύρω μου είναι πολύ καλή, ειδικά με τους φίλους μου,με θεωρούν έμπιστο άτομο, δίκαια και καλή στις συμβουλές. Ξέρουν πως ότι χρειαστούν με χαρά να βοηθήσω, αρκεί να μην μπερδέψουν την φιλία με την εκμετάλλευση. Επίσης πως ποτέ δεν θα τους πρόδηδα ,γιατί δεν το θεωρώ σωστό και επίσης δεν κάνω ότι δεν μ'αρέσει να μου κάνουν.Ίσως να μην το έχω καταφέρει κάποιες φορές και να στεναχωρώ άτομα όπως εσάς, όμως το κάνω άθελα μου.
Όσο για την σχέση μου με τους καθηγητές και με τους ανθρώπους που δεν γνωρίζω καλά,προσπαθώ να είμαι διακριτικιά και δείχνω σεβασμό [*όσο και να μου σπάσουν τα νεύρα].
Κάποιες φορές όμως είμαι εγωίστρια,συνήθως όταν παίρνω γρήγορες αποφάσεις ή δίνω γρήγορη απάντηση, όταν το ξανασκέφτομαι όμως,βλέπω και από άλλες πλευρές το θέμα και τις περισσότερες φορές κατηγορώ τον εαυτό μου που έκανα λάθος.
Όταν με απογοητεύουν, συν χορώ εύκολα, εξαρτάται φυσικά από ότι μου κάνουν, όμως μου είναι δύσκολο να κρατήσω κακία σε άτομο. [*Μερικές φορές όμως πρέπει] Άνθρωποι είμαστε,λάθει κάνουμε. Αν μου δείξουν ειδικά πως μετάνιωσαν, με λυγίζουν,απλά δεν το δείχνω πολύ γιατί δεν θέλω να γίνω στόχος εκμετάλλευσης, γιατί όσο να'ναι η ζωή κρύβει πολλά άσχημα πράγματα και πρέπει να προστατεύουμε τους εαυτούς μας μόνοι μας, να μην εξαρτιέσαι από κανέναν, γιατί δίνεις το δικαίωμα να κάνει ο άλλος ότι θέλει την ζωή σου, και ρισκάρεις να στην καταστρέψει, για αυτό και όλα έχουν όρια, η γνώμη σου,τα όνειρα σου είναι αυτά που πρέπει να υπάρχουν απαραίτητα στην ζωή σου, για να την αποκαλείς δικιά σου. 
Βλέπω γύρω μου καθημερινά ανθρώπους, οι περισσότεροι δεν νοιάζονται για τα όνειρα των άλλων, μόνο για τους εαυτούς τους, κοιτάνε το συμφέρων τους και κάνουν πράγματα που ίσως σε εμποδίσουν να είσαι καλά και να ελπίζεις για το μέλλον σου.
Πιστεύω πως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, έχουν ανάγκη για όνειρα και δύναμη ώστε να μπορέσουν να κάνουν κάτι για να τα πραγματοποιήσουν. Πιστεύω πως έχουμε ανάγκη και από στήριξη των γονέων, όμως διστάζουμε γιατί φοβόμαστε πως αντί να μας βοηθήσουν θα μας κατηγορήσουν και θα βρουν κάτι πάλι για να μας βγάλουν λάθος σε ότι κάνουμε. 
Αυτό δεν αρέσει σε κανέναν μας,έχουμε ανάγκη από αισιοδοξία,από άτομα που μας ακούνε, για αυτό βασιζόμαστε περισσότερο στους φίλους μας.
Πολλές φορές νιώθουμε και πάλι μόνοι, γιατί δεν σημαίνει πως επειδή κυκλοφορεί κόσμος δίπλα μας, είναι και κοντά μας. Πιστεύω πως αυτά είναι τα βασικά που πρέπει να ξέρει κάθε γονιός, αν αλλάξει στάση αντιμετώπισης θα αλλάξουν και τα παιδιά, είναι μέχρι να σε εμπιστευτούν, μετά τους κερδίζεις και έτσι οι σχέσεις καλυτερεύουν. 
                      Με αγάπη,
                                  η κόρη σας Ασημίνα."


Μετά που τελείωσα και το διάβασα στην τάξη με την σειρά μου, άκουσα όμορφα σχόλια, αυτό όμως που κράτησα ήταν ένα χαμόγελο που μου χάρισε ένας φίλος μόλις τελείωσα. Αυτό με ευχαρίστησε πραγματικά. Αργότερα που γύρισα σπίτι μου ζήτησε η μαμά μου να της το διαβάσω, το διάβασα και έμεινε σιωπηλή. Δεν ήθελα να πει κάτι, απλά να καταλάβει. Ίσως από εδώ και πέρα τα πράγματα καλυτερέψουν, ελπίζω:)!

Θέλει κουράγιο να γελάς. Μ*

Είναι αλήθεια.

Όμως τα πιο όμορφα πράγματα τα κατακτάς εσύ ο ίδιος.

Είναι και αυτό ένα από τα ωραιότερα πράγματα που έχει η μικρή μας ζωή.

Βρες το κουράγιο,δεν είναι δύσκολο.

Απλά σκέψου,σκέψου καλά!

Εγώ προσωπικά δεν έχω κάτι να σκεφτώ.

Έχω εσένα.

Εσύ που με κάνεις να γελώ με την ψυχή μου!

Δεν γίνεται να σε ξεχάσω λεπτό εσένα.

Για αυτό και πάντα είμαι με ένα χαμόγελο στα χείλι.

Θυμάμαι που σε είχα ρωτήσει κάτι.

-"Για πόσο ακόμα θα με κάνεις να γελάω?"

-"Για πάντα ελπίζω:)" 

Δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερη απάντηση.

Ακόμα και αυτή η απάντηση μου δίνει κουράγιο!

Δεν είναι οι λέξεις,ούτε ο τρόπος.

Είναι τα συναισθήματα που μου δημιουργείς.

Και το καλύτερο?Είναι αληθινά.

Δεν ξέρω πως το καταφέρνεις πάντα να κάνεις,

τα πάντα να είναι όμορφα αλλά μ'αρέσει.

Είναι ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά που σε κάνει,διαφορετικό.

Όπως και να έχει, εγώ όπως είσαι σε λάτρεψα.

Ελπίζω να μην αλλάξεις ποτέ.

Και ελπίζω να μην πάψεις στιγμή να είσαι ο λόγος που γελώ.

Γιατί είσαι ένα όνειρο που ζω αληθινό.

Δεν θα σ'αφήσω τώρα που σε βρήκα.

Θα σε προσέχω όσο γίνεται περισσότερο.

Ακόμα και αν πρέπει μερικές φορές να νευριάζω,να θυμώνω,θα γίνεται.

 Μέχρι να σταματήσω να σε νοιάζομαι.

[Λίγο απίθανο]

Το ξέρεις πως θέλω το καλό σου όμως

Για αυτό μην με ρωτήσεις ποτέ γιατί νευριάζω, 

είναι σαν να αναρωτιέσαι γιατί σε νοιάζομαι.

Και την απάντηση την ξέρεις ήδη. 

Γιατί σ'αγαπώ:)

κατάσταση:)

Ένας σοφός άντρας κάθισε και είπε σε ένα κοινό ένα αστείο,όλοι πέθαναν στα γέλια,μετά από λίγο τους είπε το ίδιο αστείο,αυτή την φορά γέλασαν λιγότεροι,το έλεγε ξανά και ξανά μέχρι που κανείς δεν γελούσε. Τότε χαμογέλασε και είπε:"Δεν μπορείτε να γελάσετε με το ίδιο αστείο ξανά και ξανά,αλλά γιατί κλαίτε για το ίδιο 'πράγμα' συνέχεια?"

Με αφορμή αυτή την κατάσταση που είδα στο facebook από την Olya Morgan,θα ήθελα να μιλήσω αυτή την φορά. Η αλήθεια είναι πως με έβαλε σε σκέψεις για λίγα λεπτά. Αργότερα σκέφτηκα πιθανούς λόγους,χωρίς όμως να στηρίζουν την αλήθεια. 

Ίσως γιατί ο πόνος τα τελευταία χρόνια αν όχι όλα, έχει κυριαρχήσει παντού. Σε κάθε άνθρωπο. Όλοι μας την έχουμε νιώσει αυτή την αίσθηση. Και ξέρετε τι? κάθε φορά που νιώθουμε ξανά και ξανά αυτό το άσχημο πράγμα, δύσκολα και σπάνια μας κάνει ένα αστείο να βρούμε την χαρά και πάλι. Ενώ αντίστροφα, κάθε φορά που είμαστε  καλά, μόλις γίνει κάτι χάνετε όλη η χαρά, την πνίγει ο πόνος. Όμως δεν φταίει κανείς παρά μόνο εμείς οι ίδιοι. Εμείς αφήνουμε τον πόνο να μπει πιο βαθιά στην ζωή μας οποιαδήποτε στιγμή, έτσι σταματάμε να ζούμε. 

Δέχομαι πως όλοι μας έχουμε κάποιες δύσκολες στιγμές που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι να το αλλάξουμε, και αυτό μας κάνει χειρότερα, το ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Κι όμως ακόμα και τότε μπορούμε, να κοιτάξουμε γύρω μας και να δούμε καθαρά,ακόμα και από ένα μικρό παιδί που χαμογελάει, μπορείς να βρεις την δύναμη.

Δεν λέω πως δεν μπορούμε και εμείς μια μέρα να ήμαστε χάλια. Είναι ένα κομμάτι ζωής και αυτό. Όμως όσο λιγότερο χάνεις χρόνο με το να είσαι ψυχολογικά σκατά, τόσο το καλύτερο για σένα. Τελικά μήπως ο πόνος είναι πιο δυνατό συναίσθημα από την χαρά? ..ποιος νοιάζεται? 

Εγώ όχι, γιατί πιστεύω πως εμείς καθορίζουμε την δύναμη που θέλουμε στο καθένα. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, ζουν διαφορετικά πράγματα, για κάποιους έχει σημασία περισσότερο το ένα, και για άλλους το άλλο. Είναι σαν τον πλούσιο και τον φτωχό,μα ακόμα και τότε εμείς το καθορίζουμε. Ο πλούσιος δίνει αξία και νοιάζεται για τα χρήματα και αποκαλεί κάποιον που δεν έχει όσο αυτόν φτωχό,και ο φτωχός αποκαλεί εκείνον με τα χρήματα φτωχό, γιατί το μόνο που έχει είναι αυτό,χρήματα. Τελικά ποιος στα αλήθεια είναι φτωχός και ποιος πλούσιος? ο καθένας το βλέπει αλλιώς, όπως ανάφερα σε αυτό το παράδειγμά. 
Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι τι πιστεύουμε, αλλά γιατί το πιστεύουμε. Και το μεγαλύτερο λάθος που έχω συναντήσει στην ζωή πάνω σε αυτό είναι ότι ο ένας πιστεύει κάτι γιατί το πιστεύουν και οι άλλοι. (Και μετά σου λένε δικιά μου είναι η ζωή). Την ζωή δεν στην χαρίζουν, ένα βήμα για να ξεκινήσεις σου δίνουν από εκεί και πέρα στο χέρι σου είναι αν θες να την κατακτήσεις και να την κάνεις δικιά σου, ή να την αφήσεις στα χέρια οποιαδήποτε.  Μην τα περιμένεις όμως όλα έτοιμα, διάλεξε τα άτομα που πραγματικά θες δίπλα σου, και πάλεψε μαζί τους! Καλή τύχη λοιπόν και υπομονή.
Κλείνοντας και αυτό το άρθρο, θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα, που είναι άσχετο από όλο αυτό το σκέλος του θέματος. 
Θέλω να πω, ποτέ να μην πάψετε να χαμογελάτε, μην ξεχνάτε πως κάποιοι άνθρωποι παίρνουν δύναμη από αυτό, όπως και εσείς από κάποιους. Καλή σας μέρα:)