το ρολόι της ζωής

~Σαν κερί. Σαν να λιώνει σιγά σιγά, σαν να σβήνει η φωτιά. Έτσι χάνονται οι άνθρωποι που μας κρατούσαν συντροφιά. Ξέρουμε πως ήταν εκεί για μια στιγμή, πως είχε μια διαδικασία να φτάσουν μέχρι εκεί, με καθορισμένο το τέλος και στα δυο, ο αντίστροφος χρόνος πάντα είναι εδώ.
Είναι σαν να μας κυβερνά ένα μεγάλο ρολόι από την πρώτη μας ανάσα μέχρι να τελειώσει ο κύκλος. Το περίεργο είναι πως όσο και αν λέμε πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και εκτός που κανείς δεν το θυμάται στην καθημερινότητα του, και δεν κουβαλάμε τα ίδια ρολόγια..
Για άλλους ο χρόνος περιστρέφετε στο τέρμα γρήγορα,για άλλους αργά..ο καθένας σαν να έχει την στάση του, μόνο που κανείς δεν μπορεί να επιλέξει εκείνη που θέλει, όπως το κερί εξαρτάται από το πόσο θα το χρησιμοποιήσουμε για να τελειώσει έτσι και εμείς εξαρτιόμαστε από άλλα πράγματα..που κανείς δεν ξέρει ποιος τα καθορίζει, ναι εντάξει υπάρχει μια άποψη του "θεού" μα δεν γίνετε να πιστεύουμε όλοι ότι μας λένε..άραγε θα σιγουρευτούμε ποτέ πια δύναμη μας κυριαρχεί?
άραγε είμαστε ίσοι? εγώ πιστεύω πως όχι, όλοι είμαστε άνθρωποι ναι το δέχομαι,αλλά όχι ίσοι..ο καθένας αξίζει διαφορετικά πράγματα από την ζωή,άλλος περισσότερα άλλος λιγότερα κι όμως όλοι παλεύουμε για ένα σκοπό,για το καλύτερο. Το οποίο "καλύτερο" δεν είναι ίδιο για όλους.


~Μην ζητήσεις ποτέ κάτι αν πραγματικά δεν το θες, όλα σε αυτή την ζωή μοιράζονται και ίσως να υπάρχει ένας αριθμός μέχρι να τελειώσει ο κύκλος σου,επέλεξε σωστά αλλιώς τα όνειρα θα μείνουν για πάντα φυλακισμένα στο απέραντο μακρινό συννεφάκι.
Και ένα μικρό μυστικό, αν δεν πιστέψεις εσύ στα όνειρα σου δεν θα μπορέσεις να ταξιδέψεις κανέναν σε αυτά, ελπίζω μέχρι το τέλος του κύκλου του ρολογιού σε όσους διάβασαν αυτό το άρθρο εύχομαι να πραγματοποιήσουν όλα τα όνειρα τους!

ΔΕΝ δίνουν χρώμα στην ζωή μας τα χρώματα.

Τόσα χρωματιστά φώτα τριγύρω μας και όμως κάποιες φορές όλα μας φαίνονται γκρίζα, τελικά δεν είναι τα χρώματα που μας δίνουν χρώμα στην ζωή, είναι ο τρόπος που βλέπει το μάτι μας το κάθε τι γύρω σε αυτόν τον πλανήτη.

"Τι εννοείς μάτι?"
Ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με τις καταστάσεις γύρω του και την εποχή που έχει περνάει.. νιώθει διαφορετικά, όλα αυτά μαζί δημιουργούν ένα κλίμα, είτε άσχημο είτε όμορφο. Ανάλογα το πως νιώθουμε βλέπουμε τα πάντα γύρω μας και αυτό αλλάζει συνεχώς είτε με την θέληση μας είτε όχι.
Για αυτό και έχουμε κάποιες στιγμές λύπης και κάποιες χαράς.

"Τι δίνει τελικά χρώμα στην ζωή μας?"
Σίγουρα όχι τα χρώματα,αφού όπως εξήγησα παραπάνω εξαρτάται από εμάς τους ίδιους η αξία των πραγματικών χρωμάτων. Πρώτα από όλα εμείς δίνουμε χρώμα στην ζωή μας, με τις πράξεις και τις επιλογές μας. Ακολουθούν οι γύρω μας, οι σχέσεις που έχουμε οικογενειακές/φιλικές/ερωτικές και τέλος η δύναμη και η υπομονή που έχουμε ώστε να αντεπεξέλθουμε στα προβλήματα που υπάρχουν και πάντα θα υπάρξουν.
Π.χ. Αν δεν έχω την υπομονή να περιμένω το καλό πράγμα που θέλω να γίνει και τα παρατήσω δεν θα είμαι το ίδιο ευχαριστημένη έτσι σιγά σιγά πέφτει η ψυχολογία, έτσι σβήνουν και τα χρώματα των φώτων και βλέπω τα πάντα γκρίζα.

Υ.Γ Έχεις την επιλογή να έχεις χρώμα στην ζωή σου αν πάρεις την ζωή στα χέρια σου και την χειριστείς όσο καλύτερα μπορείς.* Ένα μικρό μυστικό για να έχεις χρώμα στην ζωή σου είναι να βλέπεις την θετική πλευρά σε όλες τις καταστάσης και να το αντιμετοπίσεις με την πιο ισχυρεί λύση που αργά η γρήγορα θα βρεθεί μέχρι τότε χαμογέλα,βγες έξω και απόλαυσε όλα τα υπόληπα που έχτυσες τόσο καιρό.

Μην αφίσης ένα στραβό τούβλο να διαλήσει όλο το σπίτι;)

Δύσκολες στιγμές

Εντάξει λοιπόν και εγώ λυγίζω,όπως όλοι οι άνθρωποι κάποιες δύσκολες στιγμές.Όσο δυνατοί και αν δείχνουμε υπάρχουν στιγμές που δεν μπορείς να κρατήσεις τα δάκρυα και τον πόνο μέσα σου. Δυστυχώς δεν είναι προγραμματισμένο πότε και που θα σε πιάσουν τα δάκρυα να πέφτουν σαν σταγόνες βροχής και δεν έχουμε πάντα την δύναμη να τα συγκρατήσουμε..Ομολογώ πως υπήρξαν αρκετές φορές που το ξανά έζησα στην ζωή μου.Όμως η τελευταία φορά ήταν απλά μια αφορμή για να ξεχειλίσει το ποτήρι,δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε απλά μαζεμένα άσχημα γεγονότα που δημιουργούσαν από λίγο πόνο συμπληρώθηκε σαν παζλ, και όλα έπεσαν μαζί με αποτέλεσμα να μην ξέρω τι να κάνω και με τι να ασχοληθώ πιο πρώτα.Και εκεί που ήθελα να μείνω μόνη αλλά ταυτόχρονα είχα την ανάγκη από κάποιον να βρω δύναμη εμφανίστηκαν δυο άνθρωποι. Σίγουρα για το μικρό αγοράκι μου το ήξερα πως θα ήταν εδώ,πάντα είναι εδώ και τον ευχαριστώ για όλα και ας μην θέλει να το επαναλαμβάνω.Όσο για το δεύτερο άτομο,ήταν η μικρή Ελένη.Πάντα είχα μια καλή γνώμη για αυτή την κοπέλα, γιατί ποτέ δεν μου χε δώσει ίχνος αφορμής για κάτι κακό και ας μην κάναμε πολύ παρέα, είχαμε λίγες στιγμές μαζί και ήταν όμορφες [ακόμα και αυτό το πείραμα:$].Ήταν εδώ όταν την χρειάστηκα και ας μην την ζήτησα και ας μην ήξερε..έκατσε,με άκουσε,μου μίλησε, με αγκάλιασε..μια υπέροχη αγκαλιά που χάνομαι στα χέρια της.Δεν χρειάζεται να κάνεις πολύ παρέα με κάποιον αν περιστρέφετε κοντά σου,ακόμα και αν δεν το βλέπεις κάποιες φορές είναι γιατί δεν έδωσες σημασία..ίσως το μετάνιωσα που δεν το έκανα τόσο καιρό αλλά ίσως ήμουν και λίγο δειλή,γιατί όπως λέει και η Ελένη λίγα άτομα μας φτάνουν να ήμαστε ευτυχισμένοι δεν χρειάζεται να έχουμε πολλούς..και για αυτούς τους λίγους πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις και να τους κρατήσουμε. Δεν είναι τα λόγια που με σημάδεψαν,όλοι στα λόγια ήμαστε καλοί..είναι ο τρόπος που πραγματικά δεν έβγαινε από στόμα,αλλά από ψυχή. Για αυτό ευχαριστώ, ευχαριστώ που δεν ήσουν απλά τυπικά δίπλα μου επειδή έτυχε να βρεθείς την στιγμή εκείνη εκεί..Σας ευχαριστώ που με κάνατε και γέλασα και στάθηκα πάλι στα πόδια μου να συνεχίσω το μονοπάτι της ζωής, ευχαριστώ που μου δώσατε τα χέρια σας να σηκωθώ.
Δεν ξεχνάω και είμαι εδώ για σας.Για να σας υπενθυμίζω πως πάντα υπάρχει ένας λόγος για να προχωράμε..και πως όσες δύσκολες στιγμές και αν υπάρξουν όσα σημάδια και αν μείνουν το μαγικό φάρμακο κρίβετε κάπου κοντά μας,εδώ♥

Άσε με:)

Δες πως τυλίγομαι στο κάθε άγγιγμα σου,δες πως με κάνεις ότι θες με τα φιλιά σου. Πως να αντισταθώ στην ματιά σου, πες μου πως να φύγω μακριά σου..

Δεν μπορώ..δεν θέλω! Παγίδεψε με στην αγκαλιά σου, κράτα με σφιχτά μες στα όνειρα σου. Δώσε μου άλλη μια μέρα δίπλα σου! Να ξυπνώ και να κοιμάμαι..χωρίς να φοβάμαι. Δες πως τρέμω όταν σε βλέπω, δες πως τρίβω τα μάτια μου να σιγουρευτώ πως σε έχω. Με ησυχάζεις με τα λόγια σου, με παρηγορείς με την παρουσία σου. Τώρα ξέρω πως όταν κανείς δεν θα είναι εδώ και νιώσω μόνη στον κόσμο αυτό, θα έχω εσένα, έναν ώμο να γύρω να βγάλω όλα όσα κρύβω και ξέρω πως με ένα χαμόγελο σου θα γεμίσω με δύναμη για να συνεχίσω! 

Δεν είμαι μόνη. Ποτέ δεν θα είμαι μόνη..πάντα θα με συνοδεύεις εσύ. Και αν ποτέ φύγεις θα μου αφήσεις την καλύτερη συντροφιά, αναμνήσεις γεμάτο χαρά! Θα είμαι δίπλα σου κάθε στιγμή, όποιο λεπτό και αν με χρειαστείς. Ακόμα και αν με ξεχάσεις θα σου υπενθυμίζω κάθε μέρα, πως υπάρχω για σένα. Ακόμα και αν μέρα με βαρεθείς, όταν σβήσουν τα φώτα θα ξέρεις πως θα έχεις μια ελπίδα να λάμπει ως το τέλος. 

Άσε με να σε αγγίζω με την σιωπή μου,εμείς καταλαβαίνουμε.. είμαι πια ένα με την ψυχή σου. Άσε με να σε προσέχω, το καλό σου ξέρεις πως είναι το μόνο που θέλω. Άσε με να σου κρατώ τα χέρια, να μένει η ζεστασιά σου στα κρύα καλοκαίρια.Άσε με να σου δείχνω πόσο σε αγαπώ..είσαι ότι πιο όμορφο και παντοτινό .  

Δεν στα ζητάω σαν χάρη, σου λέω άσε με να ζήσω για δικιά σου χάρη. 

Μα δεν θα σε αφήσω τόσο απλά, πάντα θα με έχεις συντροφιά..στα όμορφα και στα δύσκολα για να περνάμε μαζί όλα τα προβλήματα. Όπως κάνουμε τόσο καιρό, και τα καταφέρνουμε.

*Θα σε κάνω ευτυχισμένο όσο περισσότερο μπορώ, με κάθε τρόπο, ένα πράγμα θέλω μονάχα από σένα..άσε με να το κάνω.

πρώτο μπάνιο καλοκαιριού 2012'

Πρώτο μπάνιο για φέτος σήμερα!

Η θάλασσα μαρέσει,πάντα μάρεσε αλλά σήμερα ήταν πιο όμορφα από όλες τις προηγούμενες φορές.

 Ήμουν μαζί σου μικρέ. Το πρώτο μας μπάνιο.

Εσύ με είχε αγκαλιά όταν κρύωνα.

Εσύ με φιλούσες στην στεριά και στο νερό.

Εσύ μου χαμογελούσε,με έβρεχνες,με κυνηγούσε..εσύ τα πάντα.

(Μαζί σου μόνο θα έπαιζα "πόλεμο" με τα αντηλιακά)

Ναι οκ,τα θυμάμαι και γελάω μόνη μου, μα εσύ μου χάρισες μια μέρα γεμάτο χαρά.

Και έχω πολλές τέτοιες μέρες να θυμάμαι και να χαμογελάω.

Σ'αγαπάω.

Δεν ξέρω αν υπάρχει όριο σε αυτό το συναίσθημα,

μα αν υπάρχει το έχουμε ξεπεράσει.

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβω, πως ένα μικρό τέτοιο πλάσμα πάνω στον πλανήτη,

μπορεί να έχει τόσο καλοσύνη για όλους. 

Ξέρεις κάτι μικρέ? 

Πιστεύω σε σένα,ξέρω πως ότι θελήσεις στην ζωή σου θα το καταφέρεις.

Μου το έχεις αποδείξει,ποτέ δεν τα παρατάς..έχεις υπομονή και ελπίζεις μέχρι το τέλος.

Αυτό είναι ένα από τα πολλά πράγματα που μου έχεις μάθει,να πολεμάω για όσα θέλω και να τα κρατήσω κοντά μου με κάθε τρόπο όσο περισσότερο γίνετε. 

Για αυτό και θα σε κρατήσω και σένα.

Όχι απαρέτητα κοντά μου, να σε κρατήσω χαρούμενο θέλω και αν ένας από τους τρόπους είναι μακριά μου, δεν με πειράζει καθόλου γιατί έτσι είναι η αγάπη..

Έχει θυσίες,αλλά εμείς έχουμε δύναμη!

*Ξέρω πως για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να νιώσουν το αίσθημα της αγάπη όπως ονομάζουν, κάτι τόσο δυνατό και που βρίσκεις δύσκολα και ας φαίνεται τόσο απλό, ίσως φαίνονται όλα αυτά χαζά, όμως εγώ ζω αν όχι την καλύτερη εποχή, μια από τις καλύτερες της ζωής μου με έναν άνθρωπο που λατρεύω και θα λατρεύω μέχρι την τελευταία μου ανάσα:) είτε φύγει είτε μείνει, θα ξέρω πως ήταν εδώ και μου έδωσε και μου έμαθε πως τα πιο όμορφα πράγματα είναι τα πιο απλά! 

Ευχαριστώ μικρέ Μ.

μαγική ζωγραφιά

Το ήξερα πως θα γυρνούσες.Το ήξερα πως δεν θα αργούσες.
Σε κοιτούσα απελπισμένα και ήλπιζα να μην φύγεις και ας ήξερα πως θα σε αντικρίσω πάλι μόλις πέσει ο ήλιος. Και τώρα είσαι και πάλι εδώ μαύρη μου νύχτα. Και τώρα ακούω μονάχα τον αέρα που φυσά και κουνάνε τα φύλα των δέντρων.
Ξαπλώνω και πάλι στα κρύα μου σεντόνια από την προηγούμενη νύχτα και χαζεύω των τοίχο με τις αφίσες και τις ζωγραφιές. Βλέπω μια λάμψη, το βλέμμα μου τρέχει και αντικρίζω αυτή την ασπρόμαυρη ζωγραφιά..αυτή που δεν έχει χρώμα και όμως φωτίζει περισσότερο από κάθε άλλο. Ακούω κάτι, μα μήπως είναι ιδέα μου? μα ακόμα είναι εδώ, το ακούω κάθε λεπτό και πιο έντονα. Χτύπους καρδιάς, που με οδηγούν σε αυτή την ζωγραφιά και πάλι. Το κοιτάω ασταμάτητα, δεν μπορώ να σταματήσω, είναι σαν να περιμένω κάτι όμορφο απόψε. Ώσπου κάποια στιγμή, άρχισε να δημιουργήτε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο μου χωρίς να ξέρω γιατί, δεν το εμπόδισα, δεν ήθελα να χαθεί αυτή η στιγμή.
Το ξέρω ήσουν εσύ, με καληνύχτισες ακόμα και από εκεί που βρίσκεσαι. Μακριά-κοντά. Για σένα δεν έχει καμία σημασία,απλά μου χάρισες μια ακόμα σπίθα και απόψε. Κάθε βράδυ παίρνω και από μια, στο τέλος θα τις ενώσουμε όλες μαζί και θα έχουμε το πιο αληθινό όνειρο που απέμεινε από τότε που μπήκε το μίσος στις ζωές των ανθρώπων. 
Είναι σαν αυτή την μαγική ζωγραφιά που μου χάρισες, άρχισε σαν ένα άδειο χαρτί και σιγά-σιγά έγινε ένας λόγος που θα με κάνει να χαμογελάω για όλη μου την ζωή. Βραδιές και μέρες, θα μου θυμίζει εσένα. Αυτό θέλω,να σε θυμάμαι, ακόμα και αν διαγραφτούν όλες οι σκηνές μας από την μνήμη,κάθε φορά που θα αντικρίζω πράγματα δικά σου και θα χαμογελάω θα ξέρω πως όποιος μου τα χάρισε ήταν σημαντικός για μένα και έτσι θα συνεχίσω να σαγαπώ ακόμα και αν χρειαστεί να σε ξανά ερωτευτώ, να ξανά γεννηθώ..
Τόσα χρόνια περίμενα να γίνει αυτό, να έχω κάτι διαφορετικό κάθε μου λεπτό. Ο κόσμος έγινε ψυχρός και ήταν όντος απίστευτο να το βρω εδώ. Τόσα χρόνια περίμενα να βρω το νόημα που στέκομαι εδώ, αναρωτιόμουν πια υπόσχεση θα ακολουθώ, μα τώρα που την βρήκα θα την τηρώ. Θα μαι δικιά σου ότι και να γίνει,ανήκω σε σένα|29|.

29'

Τελευταία γύρω μου περιστρέφονται άσχημα γεγονότα,είναι σαν να βρίσκομαι σε μια μεγάλη κυκλική γυάλα και τίποτα από αυτά δεν επηρεάζει την ζωή μου. 

Νιώθω μια δύναμη που καταπιέζει την κακία μακριά μου,όσα δάκρυα και να υπάρξουν,όσες δυσκολίες εξακολουθούν να πέφτουν πάνω μου,φεύγουν μακριά μου πριν καν αγγίξω την ουσία του προβλήματος, ίσως γιατί δεν δίνω πια τόσο σημασία,ίσως γιατί ένα αγοράκι μου έμαθε να μην δίνω αξία στα άσχημα που θα περάσουν,αλλά στα όμορφα που θα με ξημερώσουν και το επόμενο πρωί. 

Από τότε που γνώρισα εκείνο το αγοράκι, γνώρισα πολλά,ακόμα όμως ψάχνω τον τρόπο που με προστατεύει μόνο που είναι δίπλα μου,από τα πάντα που θα μπορούσαν να με βλάψουν.

Αναρωτιέμαι και σε αγγίζω συνέχεια, μήπως είσαι πηγή της ευτυχίας? Δεν υπάρχει άλλος τρόπος εξήγησης, όσοι είναι κοντά σου είναι χαρούμενοι, οποιαδήποτε στιγμή,αρκεί να είσαι εσύ εκεί.Δεν είσαι ένα οποιοδήποτε αγοράκι,έλεγα και έλεγα, κανείς δεν με άκουγε μέχρι που σε γνώρισαν, σε λάτρεψαν. Ήμουν σίγουρη πως κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στην αθωότητα που κρύβει το βλέμμα σου και στα φωτεινά μάτια σου που βγάζουν το φως του ήλιου ακόμα και τις πιο μαύρες νύχτες, και ιδιαίτερα το χαμόγελο αυτό που κάνει ακόμα και έναν περαστικό στο δρόμο να χαρεί και να ξεχαστεί για λίγο από όλα όσα του συμβαίνουν. 

Με τόσα απλά πράγματα μου χαρίζεις πράγματα που άλλοι προσπαθούν χρόνια να δώσουν σε εκείνους που νοιάζονται και δεν έχουν καταφέρει. Γιατί προσπάθησαν να δώσουν μεγάλα αγαθά για την ευτυχία κάποιου, δεν ξεκίνησαν από τα μικρά όμορφα και καθημερινά πράγματα όπως εσένα, και τα μεταμορφώνεις σε μεγάλα όνειρα!

Μην αλλάξεις,είσαι ο μόνος πρίγκιπας που απέμεινε από τα παραμύθια για να κοιμάμαι ήρεμη. Καληνύχτισε με λοιπόν και σήμερα,είναι απλό αλλά για μένα σημαντικό, η προστασία της υπόληπης νύχτας.

 

*Ναι,σε αγαπώ.Πάντα θα σε αγαπώ! 29΄

Καλημέρα λοιπόν.

Ξύπνησα με όρεξη σήμερα,φάνηκε από το χαμόγελο που σχημάτισα χωρίς να βγει λέξη.

Είδα άσχημο όνειρο,όμως δεν ήταν αρκετά δυνατό για να χαλάσει την σκέψη που με ακολουθεί κάθε λεπτό. Πόσο καλά είμαι μαζί σου. 

Χαίρομαι που ήταν ένα όνειρο ύπνου και συνεχίζουμε το δικό μας όμορφο όνειρο στην πραγματικότητα που έγινε λόγος ζωής.

Θυμάμαι όσα περάσαμε και ακόμα στεκόμαστε εδώ.

Είχες πει πως θα τα αντιμετωπίσουμε όλα,πως τίποτα δεν θα μας νικήσει. 

Είχες δίκιο μικρέ:)

Και τώρα ανυπομονώ απλά να ξανά βρεθώ στην αγκαλιά σου.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καλό μου κάνεις.

Μόνο που ξέρω πως μια μικρή ψυχή κυκλοφορεί σε αυτούς τους δρόμους, γύρω από αυτούς τους ανθρώπους και χαρίζει ευτυχία χωρίς να ζητεί τίποτα,είμαι ειλικρινά περήφανη.

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως ονειρεύομαι,

είναι πολύ όμορφο αυτό που ζω για να ναι αληθινό,πάνω που είχα απογοητευτεί από τον κόσμο αυτό ήρθες και μου έδειξες κάτι αήθινό.

Δεν πραγματοποίησες απλά το όνειρο ενός μικρού κοριτσιού. 

Το δημιούργησες και έκανες την φαντασία να φτάσει στα άκρα.

Τίποτα δεν με τρομάζει πια, τίποτα δεν είναι αδύνατον.

Με έκανες να πιστέψω ξανά σε μια ήρεμη ζωή, με δυσκολίες που θα περάσουμε και θα ήμαστε πάλι όπως πριν.

Με ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλι πια κατακτώ την κάθε στιγμή.

Όσα και να ζήσω μαζί σου,θα έχουν τον τίτλο της πιο όμορφης ανάμνησης!

Dream it.
Wish it. 
Do it.

το άγγιγμα σου♥

Αγάπη *μου!
Να με αγγίζεις, συνέχεια ξανά και ξανά θέλω να νιώθω τα χέρια σου να χαϊδεύουν το κορμί μου,να γέρνουν σε κάθε σημείο του σώματος μου. Δεν ξέρω τι συμβαίνει,απλά κάθε άγγιγμα σου δημιουργεί μια σπίθα ονείρου, ίσως να είναι τα μαγικά σου χέρια,ίσως να είσαι απλά εσύ,εσύ που μπορείς με οποιωνδήποτε τρόπο να μου χαρίσεις το πιο όμορφο χαμόγελο.
Αυτές οι μικρές στιγμές μας δένουν όλο και περισσότερο,έστω με ένα άγγιγμα, που το δικό σου άγγιγμα συγκεκριμένα το λατρεύω, δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να το αποχωριστώ. Είναι τα λίγα λεπτά που μπορώ να ονειρευτό ελεύθερα ότι απίθανο που μέσα στην αγκαλιά σου μοιάζει φυσιολογικό. Μα είσαι μοναδικός, και μου το επιβεβαιώνεις κάθε λεπτό της ζωής μου.
Μεγαλώνοντας φανταζόμουν έναν μικρό άγγελο να με ταξιδεύει με το άγγιγμα του,με τα φιλιά του, όμως ήταν πολύ όμορφο έλεγα για να ναι αληθινό, ζούσε στην φαντασία μου μέχρι που μια μέρα αυτός ο άγγελος μεταμορφώθηκε σε άνθρωπος και μπήκε στην ζωή μου και την έκανε όνειρο. Ένα όνειρο που θα κάνω τα πάντα να μην σβήσει. Όχι από εγωισμό,αλλά γιατί αυτό το όνειρο που ζει σε μια μεγάλη φούσκα είναι η ζωή μου. Και αν η φούσκα σκάει από χέρια ξένα,εμείς θα πάμε μακριά με οδηγό τον άνεμο. Δεν με νοιάζει που θα με βγάλει όλο αυτό,αρκεί να είμαι μαζί σου,δεν με νοιάζει το μετά και οι δυσκολίες,μαζί σου όλα φαίνονται εύκολα,μου έμαθες να είμαι δυνατή και να ελπίζω μέχρι τελευταία στιγμή,αυτό μου το απέδειξες μικρέ άγγελε.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσες φορές έχω ανάγκη την παρουσία σου,να σε νιώσω εδώ σωματικά,να σε κρατώ. Και με έναν περίεργο τρόπο συμπληρώνεις το κενό για λίγο και όσο πιο γρήγορα γίνεται εμφανίζεσαι εδώ,να μου υπενθυμίζεις πως δεν θα μ'αφήσεις.
Όλα όσα κάνεις για μένα τα αναγνωρίζω μικρό μου, για αυτό και προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο για σένα, το θέλω γιατί όχι μόνο το αξίζεις αλλά και γιατί νιώθω τόσα υπέροχα συναισθήματα που έχω την ανάγκη να τα μοιραστώ με έναν άνθρωπο που με νιώθει,και είσαι ο μόνος πλέον. 
Και αυτά είναι λίγοι λόγοι που με κάνουν να σε αγαπάω τόσο! 


Και μια από τις καλύτερες στιγμές τις ζωής μου που έμεινα,ενώ με είχες αγκαλιά:|♥
-Ακούω την καρδιά σου.
-Χτυπάει?
-Ναι.
-Για σένα.

Αλκοόλ:)

Μου ζήτησαν να γράψω ένα άρθρο για το συγκεκριμένο θέμα για σχολική εργασία:)Αν και αναφέρω μόνο αρνητικά, καλό είναι πιστεύω να γνωρίζουμε κάτι παραπάνω,ευχαριστώ.

Το αλκοόλ είναι αιθυλική αλκοόλη (οινόπνευμα) το οποίο στις μέρες μας είναι ένα συνηθισμένο ναρκωτικό που οι περισσότεροι αν όχι όλοι, όχι μόνο το γνωρίζουν αλλά έχουν δοκιμάσει. Ακούσαμε διάφορες απόψεις και λόγους από έφηβους μαθητές οι οποίοι πίνουν αρκετά συχνά ,ο κυριότερος λόγος που ακούστηκε είναι η επιρροή από την παρέα, ακολούθησαν και άλλοι λόγοι όπως για να ξεσπάμε, για διασκέδαση ή για να ξεφύγουμε από προβλήματα της ζωή μας. Μερικοί από αυτούς έχουν μεθύσι, ανάλογα με τον οργανισμό και την ηλικία ανάφεραν τις πιο συχνές συνέπειες που προκαλεί το αλκοόλ, όπως ζαλάδες, απόλυα μνήμης, παραπάτημα και εμετούς. Αργότερα ακούστηκαν και πιο σπάνιες περιπτώσεις όπως  βίαια συμπεριφορά και συναισθήματα κατάθλιψης. Εκτός από όλα αυτά όμως, μετά από μεγάλη ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ δεν πρέπει να οδηγάμε. Ο λόγος είναι γιατί μας κάνει κακό σε πολλά μέρη του σώματος μας. (όπως μπορούμε να δούμε στην παρακάτω εικόνα) Ένα από αυτά είναι ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος αργεί να καταλάβει τι γίνεται για να ανταποκριθεί και στον κίνδυνο, έτσι έχουμε και πολλά ατυχήματα λόγο μεθυσμένους οδηγούς.

 

    Στον καθένα επιδρά διαφορετικά, αυτό εξαρτάται φυσικά και από την ποσότητα που καταναλώνει ο κάθε οργανισμός. Το σημαντικότερο για το αλκοόλ όμως είναι πως ακούμε συνέχεια μετά τα δέκα-οχτώ χρονών να καταναλώνουμε, αλλά δεν γνωρίζουμε το γιατί. Γιατί μέχρι τα δέκα-οχτώ βρισκόμαστε σε ανάπτυξη, φυσικά και μετά από αυτή την ηλικία χρειάζεται προσοχή αλλά θα έχει περάσει το πιο κρίσιμο σημείο  που κάνει περισσότερο κακό στον οργανισμό μας. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες «φήμες» που κυκλοφορούν όπως «αν κρυώνεις πιες λίγο ρακί και θα ζεσταθείς», στην πραγματικότητα χάνεις από το σώμα σου θερμότητα χωρίς να το καταλαβαίνεις. Εκτός την ηλικία που έχει σημασία στην κατανάλωση του αλκοόλ, διαπιστώσαμε πως έχει σημασία και το φύλο, γυναίκα-άντρας. Οι άντρες μπορούν και αφομοιώνουν την διπλάσια ποσότητα στο σώμα τους και ο λόγος είναι γιατί οι γυναίκες περιλαμβάνουν κατά μέσο όρο λιγότερα υγρά ανά κιλό.

Αυτό που κάνει τους αγοραστές να παίρνουν ένα ποτό, είναι η διαφήμιση με διάσημους καλλιτέχνες, προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις πως αν αγοράσεις το συγκεκριμένο ποτό θα είσαι πετυχημένος όπως και εκείνοι, και ενώ το ξέρεις πως δεν αληθεύει απλά θες να φτάσεις λίγο πιο κοντά σε αυτόν που θαυμάζεις, ακόμα και με αυτόν τον τρόπο, καταστρέφοντας τον εαυτό σου.

Τέλος, οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει ειδικά στους πρώτους 3 μήνες να πίνουν ΚΑΘΟΛΟΥ αλκοόλ, γιατί εκτός ότι κάνουν κακό στους εαυτούς τους κάνουν και στο παιδί. Αν κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης υπάρξει κατανάλωση αλκοόλ η ποσότητα αυτή μεταφέρετε κατευθείαν στο παιδί, έτσι υπάρχει πιθανότητα να βγει με κάποιο πρόβλημα, μέχρι και εξαρτημένο.