κατάσταση:)

Ένας σοφός άντρας κάθισε και είπε σε ένα κοινό ένα αστείο,όλοι πέθαναν στα γέλια,μετά από λίγο τους είπε το ίδιο αστείο,αυτή την φορά γέλασαν λιγότεροι,το έλεγε ξανά και ξανά μέχρι που κανείς δεν γελούσε. Τότε χαμογέλασε και είπε:"Δεν μπορείτε να γελάσετε με το ίδιο αστείο ξανά και ξανά,αλλά γιατί κλαίτε για το ίδιο 'πράγμα' συνέχεια?"

Με αφορμή αυτή την κατάσταση που είδα στο facebook από την Olya Morgan,θα ήθελα να μιλήσω αυτή την φορά. Η αλήθεια είναι πως με έβαλε σε σκέψεις για λίγα λεπτά. Αργότερα σκέφτηκα πιθανούς λόγους,χωρίς όμως να στηρίζουν την αλήθεια. 

Ίσως γιατί ο πόνος τα τελευταία χρόνια αν όχι όλα, έχει κυριαρχήσει παντού. Σε κάθε άνθρωπο. Όλοι μας την έχουμε νιώσει αυτή την αίσθηση. Και ξέρετε τι? κάθε φορά που νιώθουμε ξανά και ξανά αυτό το άσχημο πράγμα, δύσκολα και σπάνια μας κάνει ένα αστείο να βρούμε την χαρά και πάλι. Ενώ αντίστροφα, κάθε φορά που είμαστε  καλά, μόλις γίνει κάτι χάνετε όλη η χαρά, την πνίγει ο πόνος. Όμως δεν φταίει κανείς παρά μόνο εμείς οι ίδιοι. Εμείς αφήνουμε τον πόνο να μπει πιο βαθιά στην ζωή μας οποιαδήποτε στιγμή, έτσι σταματάμε να ζούμε. 

Δέχομαι πως όλοι μας έχουμε κάποιες δύσκολες στιγμές που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι να το αλλάξουμε, και αυτό μας κάνει χειρότερα, το ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Κι όμως ακόμα και τότε μπορούμε, να κοιτάξουμε γύρω μας και να δούμε καθαρά,ακόμα και από ένα μικρό παιδί που χαμογελάει, μπορείς να βρεις την δύναμη.

Δεν λέω πως δεν μπορούμε και εμείς μια μέρα να ήμαστε χάλια. Είναι ένα κομμάτι ζωής και αυτό. Όμως όσο λιγότερο χάνεις χρόνο με το να είσαι ψυχολογικά σκατά, τόσο το καλύτερο για σένα. Τελικά μήπως ο πόνος είναι πιο δυνατό συναίσθημα από την χαρά? ..ποιος νοιάζεται? 

Εγώ όχι, γιατί πιστεύω πως εμείς καθορίζουμε την δύναμη που θέλουμε στο καθένα. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, ζουν διαφορετικά πράγματα, για κάποιους έχει σημασία περισσότερο το ένα, και για άλλους το άλλο. Είναι σαν τον πλούσιο και τον φτωχό,μα ακόμα και τότε εμείς το καθορίζουμε. Ο πλούσιος δίνει αξία και νοιάζεται για τα χρήματα και αποκαλεί κάποιον που δεν έχει όσο αυτόν φτωχό,και ο φτωχός αποκαλεί εκείνον με τα χρήματα φτωχό, γιατί το μόνο που έχει είναι αυτό,χρήματα. Τελικά ποιος στα αλήθεια είναι φτωχός και ποιος πλούσιος? ο καθένας το βλέπει αλλιώς, όπως ανάφερα σε αυτό το παράδειγμά. 
Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι τι πιστεύουμε, αλλά γιατί το πιστεύουμε. Και το μεγαλύτερο λάθος που έχω συναντήσει στην ζωή πάνω σε αυτό είναι ότι ο ένας πιστεύει κάτι γιατί το πιστεύουν και οι άλλοι. (Και μετά σου λένε δικιά μου είναι η ζωή). Την ζωή δεν στην χαρίζουν, ένα βήμα για να ξεκινήσεις σου δίνουν από εκεί και πέρα στο χέρι σου είναι αν θες να την κατακτήσεις και να την κάνεις δικιά σου, ή να την αφήσεις στα χέρια οποιαδήποτε.  Μην τα περιμένεις όμως όλα έτοιμα, διάλεξε τα άτομα που πραγματικά θες δίπλα σου, και πάλεψε μαζί τους! Καλή τύχη λοιπόν και υπομονή.
Κλείνοντας και αυτό το άρθρο, θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα, που είναι άσχετο από όλο αυτό το σκέλος του θέματος. 
Θέλω να πω, ποτέ να μην πάψετε να χαμογελάτε, μην ξεχνάτε πως κάποιοι άνθρωποι παίρνουν δύναμη από αυτό, όπως και εσείς από κάποιους. Καλή σας μέρα:)

Φίλα με:$

Φίλα με ξανά και ξανά. Να ξεχνάω πάντα τι σημαίνει η μοναξιά. Να θυμάμαι πως είσαι εδώ για να με κάνεις χαρούμενη, με τον δικό σου μοναδικό τρόπο. Ξεχώρισες από όλους, γιατί ήσουν ο εαυτός σου,γιατί προσπάθησες για να ήμαστε εδώ,μόνος σου. Και μάντεψε:$. Τα κατάφερες μια χαρά! Πίστεψες σε σένα πρώτα και μετά με τις μικρές δυνατές και όμορφες δυνατότητες σου, με ταξίδεψες σε έναν κόσμο δικό σου. Σε έναν υπέροχο κόσμο που είσαι εσύ και εγώ, μακριά από κάθε τι που θα μας προκαλέσει κακό. Έτσι με αυτόν τον τρόπο σε προσέχω, και μαζί με σένα προσέχω ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα της ζωής μου, να είμαι μαζί σου, με οποιωνδήποτε τρόπο. Ακόμα όμως και αν κάποια στιγμή θα πρέπει να απομακρυνθώ, θα είναι μονάχα για να είσαι εσύ καλύτερα, ακόμα και μακριά μου θέλω να σε βλέπω να είσαι καλά. Όσο όμως σε έχω εδώ δίπλα μου και κανείς δεν σε παίρνει μακριά μου, θα κάνω τα πάντα για να μην σβηστεί στιγμή το όμορφο χαμόγελο από τα χείλι σου, και δεν θα επιτρέψω τίποτα να κάνει αυτά τα μικρά μάτια να δακρύσουν. Και κάτι ακόμα πιο βασικό. Δεν θα αφήσω κανέναν να σε πονέσει, θα γίνω ασπίδα εγώ, αρκεί να μην μου πάθεις τίποτα άσχημο. 

Εμείς οι δυο ξέρουμε πως αυτό που μας ένωσε δεν ήταν η "σχέση" ή η απάντηση μου"ναι", είναι κάτι πιο δυνατό, κάτι που υπήρξε από πιο πριν, έτσι δεθήκαμε τόσο εύκολα, γιατί νιώσαμε και αφήσαμε να παρασυρθούμε από αυτό, χωρίς να ξέρουμε αν θα μας βγει σε καλό. Όμως όπως λες και εσύ, δεν θα μπορούσαν να εξελιχθούν καλύτερα τα πράγματα. Και τώρα βρίσκομαι εδώ, με την δυνατότητα να σε αγγίζω, να σε αγκαλιάζω και να σου χαρίσω τα πάντα. Ξέρω πως δεν χρειάζεται τίποτα γιατί είσαι ένας μικρός άνθρωπος που εκτιμάς τα λίγα, όμως το θέλω, εσένα θέλω να σου δώσω όσα μπορώ να νιώσω, είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω, γιατί εσύ ήσουν η αιτία που τα ένιωσα. Εσύ με γέμισες υπέροχα συναισθήματα, που με κάνουν να ζω πραγματικά αυτόν τον μικρό κόσμο, εσύ μου έπιασες το χέρι για να προχωρήσουμε μαζί από εδώ και πέρα, με έκανες πιο δυνατή, και ξέρω πως αν μια μέρα τα χέρια μας απομακρυνθούν, θα κοιταζόμαστε από μακριά, θα χαμογελάμε και όλα θα είναι καλά. 

Γιατί ίσως μπορέσουν να χωρίσουν οι δρόμοι μας, όμως δεν θα σβηστούν ποτέ όσα ζούμε τώρα, θα είναι μελλοντικές αναμνήσεις που πάντα θα μας προκαλούν κάτι, χαρά που τα ζήσαμε, και επειδή ξέρω πως όσο παίρνανε οι μέρες δενόμαστε πιο πολύ, κάθε μέρα είναι πιο δύσκολο να απομακρυνθούμε, γιατί κάθε μέρα σε θέλω περισσότερο κοντά μου, κάθε μέρα σε έχω ανάγκη στην ζωή μου. Δεν είναι, ούτε θα γίνει ποτέ συνήθεια, απλά είσαι κομμάτι της ζωής μου, πολύ σημαντικό. Και αυτό δεν θα το αλλάξει τίποτα, για αυτό είμαι σίγουρη μπορώ να πω. Πάντα θα είσαι σημαντικό κομμάτι της ζωής μου ότι μα ότι και να γίνει, ποτέ δεν θα σε διαγράψω έτσι απλά, και να θελήσω ξέρω πως δεν θα μπορέσω. Ποιος ξέρει όμως, αν όντος δεν καταφέρει κανείς να διαλύσει αυτό που έχουμε και περάσουμε όλα τα εμπόδια, ίσως κρατήσει περισσότερο από όσο φανταζόμαστε. Γιατί μου απέδειξες για μια ακόμη φορά πως τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, αρκεί να το θέλουμε. Σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά. Όμως δεν φτάνει σε σένα ένα απλό ευχαριστώ, οπότε άσε με να σε ταξιδέψω στα μικρά όνειρα μου, εσένα θέλω όχι απλά να στα δείξω, αλλά και να τα ζήσω με σένα πλάι μου,γιατί με σένα κάθε όνειρο είναι αληθινά τέλειο ως το τέλος. 

*Φίλα με λοιπόν για ακόμη μια φορά και ας ονειρευτούμε όσα θέλουμε για άλλη μια φορά .http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=endscreen&v=fmruUxUeAyA V*

Μ*

Είναι κάτι περίεργο αλλά και τόσο δυνατό ταυτόχρονα,που συμβαίνει μόνο μαζί σου. Είχα καιρό να νιώσω αυτό το συναίσθημα, το συναίσθημα που νιώθεις δυνατός και είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα πάντα, αρκεί να μην αλλάξει τίποτα. 
Θα σε κρατήσω σφιχτά εσένα, κανείς να μην σε πάρει μακριά μου. Θα είμαι κοντά σου στις όμορφες αλλά και στις άσχημες στιγμές.Όλα θα τα αντιμετωπίσουμε μαζί, ποτέ δεν θα σε αφήσω μόνο, αρκεί να μου χαμογελάς, δεν θα σου ζητήσω ποτέ κάτι άλλο,απλά αυτό. 
Από τότε που σε γνώρισα απόκτησα κάτι που μου έλειψε, ένας αληθινός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που θα με ταξίδευε σε μικρά μέρει του ονείρου του και θα μου έδειχνε αυτό που πραγματικά είναι, χωρίς να τον νοιάζει ο υπόλοιπος κόσμος για λίγο. Ο άνθρωπος που θα με καταλαβαίνει μόνο από την σιωπή μου και θα με νιώθει μόνο που θα του κρατώ το χέρι. 
Από τότε νιώθω γεμάτη, δεν μου λείπει τίποτα. Ίσως ήσουν ένα κομμάτι του παζλ μου, ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια των ονείρων μου. Και τώρα που σε βρήκα θα σου δώσω τα πάντα, γιατί τα αξίζεις και δεν θέλω ανταπόδοση ποτέ,φτάνει που είσαι εδώ τώρα.
Δεν μπορώ να φανταστώ πως κάτι τόσο όμορφο σαν και σένα, είναι αληθινό, το σκέφτομαι το σκέφτομαι και ακόμα να το συνειδητοποιήσω.
 Και να σου πω ένα μικρό μυστικό? Κοιμάμαι και ξυπνάω με την εικόνα σου. Είναι το μικρό μυστικό που μου φτιάχνει την μέρα, και μου χαρίζει γλυκά όνειρα τα βράδια. 
Και όταν στέκεσαι μπροστά μου, δεν μπορώ να κρατηθώ μακριά σου ούτε ένα μέτρο. Και όταν ακούω την φωνή σου να σκορπά όμορφα λόγια η καρδιά μου χτυπά τόσο δυνατά και δεν μπορώ να βρω καμία λέξη  που θα μπορέσει ποτέ να σε αντιπροσωπεύσει,απλά χαμογελάω και σε κοιτάω στα όμορφα σου μάτια,τα μάτια που έχω αγαπήσει όσο ποτέ άλλα. Είναι μοναδικά, κρύβουν πράγματα που θα ήθελα να μάθω, πράγματα που ξέρω πως δεν θα με πονέσουν, γιατί από εκεί βλέπω το μέσα σου, τον αληθινό σου εαυτό.
Μα πως να άντεχα να μην τα δω για λίγο και σήμερα? Μου δίνει ζωή. Και όταν μ'ακουμπάς μας νιώθω ένα, γιατί με συμπληρώνεις!

επέλεξα, και επέλεξα εσένα:)

Έχετε έρθει σε φάση που πρέπει να επιλέξετε.. ένα από τα δυο αντικείμενα ή ανθρώπους? Έχετε αναρωτηθεί γιατί ότι και να κάνουμε κάτι κερδίζουμε, αλλά και κάτι χάνουμε? Όμως το βασικότερο,είσαι σε δίλημμα και δεν ξέρεις αν θα κάνεις το σωστό..ρισκάρεις! Μα σε περίπτωση ανθρώπων, πάντα κάποιον θα πονέσεις, ακόμα και αν δεν το θες. Η ζωή προχωράει όμως και πρέπει αργά η γρήγορα να προχωρήσεις και εσύ. Όταν φτάνει η ώρα της επιλογής και νιώθεις πως έκανες το σωστό,τότε περνάς όμορφα. Από την άλλη ξέρεις όμως πως κάτι  που είχες για λίγο το αφήνεις, ενώ κάποτε σου χάριζε κάτι, τώρα από τον ίδιο δεν θα έχεις τίποτα, και ίσως σου λείψουν. Έτσι όμως είναι η ζωή, δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Διαλέγεις αυτό/αυτόν που θες περισσότερο κοντά σου. Πιστεύοντας πως είσαι εσύ καλύτερα με αυτό. Αυτό που πιστεύεις δεν σημαίνει πως είναι πάντα το σωστό.

 Όμως αν δεν ρισκάρεις, δεν θα μάθεις:)

Και ξέρετε γιατί ρισκάρουμε πάντα?Για αυτά που αγαπάμε. Γιατί όσα αγαπάμε, αξίζουν περισσότερο,για αυτό και παίρνουμε αυτή την δύσκολη απόφαση. Κάποιες φορές όμως είναι για καλό γιατί δυναμώνουν οι ανθρώπινες σχέσεις, περνώντας εμπόδια και στο τέλος όλα πάνε καλά!

Έτσι συνεχίζουν οι μικρές ζωές τον ανθρώπων ..

Και έτσι φτάνουμε πιο κοντά σε αυτό που ψάχνουμε όλοι μας. Επέλεξα και εγώ λοιπόν, έπρεπε να επιλέξω. Και επέλεξα αυτό που μου χαρίζει αληθινά συναισθήματα, όπως η χαρά. Και δεν το μετανιώνω..

Επέλεξα εσένα.

*Ευχαριστώ για σήμερα, μου χάρισες μια υπέροχη μέρα! :)

Δεν ήθελα

Δεν ήθελα να βρεθώ σε αυτή την θέση, και όμως βρέθηκα.
Δεν ήθελα να καταλήξουμε έτσι και όμως καταλήξαμε.
Δεν ήθελα να πονέσω κανέναν, και όμως πόνεσαν. 
Δεν ήθελα,πίστεψε με. Και όμως έγιναν όσα δεν ήθελα.
Ίσως φταίω και εγώ, όμως μου έκλεψες το δικαίωμα της επιλογής.
Σε σκέφτηκα, όμως έπρεπε να πάρω αποφάσεις.
Αποφάσεις για μένα πρώτα και μετά για σένα. 
Οι αποφάσεις μου δείχνουν το τι είμαι, και αυτό που έδειχναν δεν ήμουν εγώ.
Συγνώμη που σε έβαλα κάτω από μένα, όμως δεν μου άφησες περιθώρια,έπρεπε. 
Ότι και να έκανα κάποιον έχανα.
Κουράστηκα.Εσύ το ξέρεις καλύτερα από τον καθένα.
Ξέρεις πως έχω χάσει πολλά, δεν αντέχω και άλλα.
Και όμως φεύγεις. Δεν περίμενα να μείνεις. 
Απλά να με καταλάβεις, ούτε αυτό όμως δεν μπόρεσες.  
Δεν θα σε κατηγορήσω, όχι άλλο τουλάχιστον.
Ίσως να ναι καλύτερα έτσι. 
Όμως πάντα θα σ'αγπάω. Ξέρεις πως είμαι όταν νιώθω.


*Θυμάμαι έναν φίλο που μου είχε πει πως όλα αλλάζουν,κάθε μέρα μου το επιβεβαιώνει!
Θα γίνω πιο δυνατή,έτσι όπως μου είχες πει εσύ.

♥

Ποιος είπε πως δεν υπάρχουν σχέσεις αληθινές?

Ποιος είπε πως η απόσταση είναι πρόβλημα?

Ποιος είπε πως δεν μπορούμε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε,

 από άνθρωπο που δεν έχουμε δει από κοντά?

Ποιος είπε πως όλοι οι άνθρωποι σε πληγώνουν?

Ποιος είπε πως όλοι είναι ίδιοι?

Οι άνθρωποι κάνουν σενάρια με το μυαλό τους και απλά κάποιοι τα πιστεύουν.

Λοιπόν μαντέψτε! 

Δεν είμαι ένας από αυτούς.

Θα μπορούσε να ήμουν ένας από αυτούς,

όμως έζησα μια κατάσταση που μου απέδειξε το αντίθετο.

Μια κατάσταση που μεταμορφώθηκε στο μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου,

και τότε άρχισα να κάνω περισσότερα όνειρα,

και σταμάτησα να ακούω τον κόσμο που προσπαθούσε να με εμποδίσει να ΖΗΣΩ!

Ίσως κάποτε να ξεγέλασαν το παιδικό μου μυαλό,αλλά όχι τώρα.

Τώρα έμαθα την ζωή και τις προθέσεις του κόσμου.

Σχέσεις αληθινές υπάρχουν ανάμεσα σε ανθρώπους που ζουν μακριά.

Απλά το λάθος των περισσότερων είναι ότι ΨΑΧΝΟΥΝ κάποιον,

για να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. 

Το σκέφτομαι και γελάω:)

Οι άνθρωποι δεν είναι άσκηση του σωστού&λάθους,

που αν δεν πετύχεις το ένα προχωράς στο επόμενο.

Για να κυκλώσεις μια απάντηση πρέπει να την ξέρεις αν θες να πετύχεις,

και σε αυτή την περίπτωση για τους ανθρώπους κοντά σου,

 πρέπει να τον  μάθεις καλά, να είσαι σίγουρος για αυτούς.

Να ξέρεις πως δεν θα σε πονέσει, τουλάχιστον όχι με την θέληση του.

Να ξέρεις πως όσα λέει είναι αληθινά.

Να έχετε περάσει αρκετά πολλά και να δοκιμαστεί η δύναμη που σας ενώνει. 

Εγώ έχω έναν τέτοιο άνθρωπο.

Έναν άνθρωπο που τον αγαπάω πιο πολύ από την ζωή μου κυριολεκτικά.

Έναν άνθρωπο που ξέρω πως θα μείνει εδώ,δεν θα μου φύγει.

Δεν φοβάμαι.

Είμαι σίγουρη μετά από τόσο καιρό και όσα έχουμε περάσει ότι,

Μ'ΑΓΑΠΑΕΙ:)

Ότι και να γίνει είναι εδώ. Γιατί ξέρει πως δεν θα φύγω ούτε εγώ.

Αυτός ο άνθρωπος, με έκανε να κάνω τόσα όνειρα.

Αυτός με έμαθε τι είναι πραγματικά τα όνειρα.

Και θα τα ζήσω, μαζί του.

Θα το δείτε! 2,5*

έτυχε~

Άσε με. Λίγο ακόμα. Υπόσχομαι πως την επόμενη φορά θα διαρκέσει λιγότερο.

Μην με ξυπνάς στο καλύτερο.

Μην με γυρνάς στην άσχημη πραγματικότητα.

Εδώ μ'αρέσει.

Όλα κυλάνε σαν παραμύθι.

Δυσκολίες αρκετές όμως ο καθένας παίρνει αυτό που αξίζει στο τέλος.

Εντάξει λοιπόν είμαι εδώ, 

θα σου εξηγήσω γιατί προτιμώ τον κόσμο που ονειρεύομαι από μικρή.

Δεν είναι μόνο η κυριαρχία του εγωισμού εδώ.

Δεν είναι μόνο ο κακός κόσμος.

Είναι και κάποιες άσχημες καταστάσεις που "έτυχαν".

Τελικά είναι τυχαίο ή μήπως όχι;

Δεν ξέρω αν κάποιος από εμάς μπορεί να είναι σίγουρος για την απάντηση του.

'Έτυχε ~ 

Να είναι πλούσιος κάποιος και να πληρώνει για το παιδί του χρήματα για να γίνει κάτι στο μέλλον.Όμως αυτό το παιδί παίρνει την θέση κάποιου φτωχού που αν και δούλεψε έμεινε στο τίποτα.

'Έτυχε ~ 

Ένας άνθρωπος να χάσει την ζωή του από ένα ληγμένο προϊών από το super market.  

'Έτυχε ~

Μια χωρισμένη γυναίκα να έχει τέσσερα παιδιά και να μην μπορεί να τα μεγαλώσει,

μια μέρα να μην ήθελε να πάει στην δουλειά αλλά ΕΠΡΕΠΕ για να έχουν τροφή την επόμενη μέρα.

Τι έγινε;

Εκείνη την μέρα κάηκαν τα παιδιά της μέσα στο σπίτι ενώ κοιμόντουσαν με ξεχασμένα τα κεριά.Η γυναίκα αυτή την στιγμή βρίσκεται σε κλινική, γιατί τρελάθηκε από τον χαμό των παιδιών της. 

...

Έτυχαν να γίνουν τα πράγματα έτσι, έτυχαν να είναι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, όμως εμείς που έχουμε επιλογές σε τόσα πράγματα, ακόμα και στο ότι ζούμε αυτή την στιγμή, τι κάνουμε; Μήπως τίποτα; Γιατί δεν βελτιώνουμε όσα μπορούμε μήπως βοηθήσει και η τύχη;  

Αποφάσισα κάτι.

Την τύχη θα την κάνω φίλη μου, είμαι σίγουρη πως αν την βοηθήσω θα κάνει και αυτή το ίδιο. 

Και αν όχι, θα ξέρω πως έκανα κάτι αντί τίποτα.

Ξέρετε πόσο αξία έχει το κάτι για κάποιους; 

Δεν ζητάνε πολλά, απλά κάτι.

Και εγώ; Δεν έτυχα να είμαι εδώ για το τίποτα.

Είμαι εδώ γιατί το θέλω και για να αφήσω κάθε φορά κάτι.

Καλό σας βράδυ.

Πάω να ξανά ονειρευτό και να ενώσω το παραμύθι μου με την πραγματικότητα μου. 
Εσύ;

this is me.

Κοίτα ξανά που ήμαστε εδώ.

-"Φανταζόσουν πως τελικά θα ήταν όλα ίδια μετά από όλα αυτά?" με ρώτησες.

-"Μα τίποτα δεν είναι ίδιο." και έκανα μια παύσει για λίγο, "περάσαμε ένα ακόμα εμπόδιο,και αυτό σημαίνει πως υπάρχει κάτι πιο δυνατό από όσο νομίζουμε,όλη αυτή η κατάσταση μας έδωσε την επιλογή να μείνουμε και να το παλέψουμε,

 και όχι να φύγουμε να ζήσουμε <<καλύτερα>> μακριά από μπελάδες."

-"Μα μακριά σου τίποτα δεν θα είναι καλύτερο."

Ναι, ίσως ήταν αφορμή όμως δάκρυσα, δακρύζω όταν μου λένε κάτι αληθινό, και αυτό συμβαίνει μόνο μαζί σου. Γιατί άλλος ίσως έφευγε αν όχι με το πρώτο εμπόδιο, κάποια στιγμή. 

Γιατί άλλοι με θυμούνται όταν θέλουν κάτι, μα εσύ ποτέ δεν ζητάς τίποτα.

Μετά από αρκετή ώρα σιωπής..άρχισα να σου τραγουδώ.

"I've always been the kind of girl.

That hid my face.

So afraid to tell the world.

What I've got to say

But I have this dream

Right inside of me

I'm gonna let it show, it's time

To let you know

To let you know!

This is real, this is me

I'm exactly where I'm supposed to be, now

Gonna let the light, shine on me

Now I've found, who I am

There's no way to hold it in

No more hiding who I want to be

This is me

Do you know what it's like

To feel so in the dark

To dream about a life

Where you're the shining star

Even though it seems

Like it's too far away

I have to believe in myself

It's the only way

This is real, This is me

I'm exactly where I'm supposed to be, now

Gonna let the light, shine on me

Now I've found, who I am

There's no way to hold it in

No more hiding who I want to be

This is me

You're the voice I hear inside my head

The reason that I'm singing

I need to find you, I gotta find you

You're the missing piece I need

The song inside of me

I need to find you, I gotta find you

This is real, this is me

I'm exactly where I'm supposed to be, now

Gonna let the light, shine on me

Now I've found, who I am

There's no way to hold it in

No more hiding who I want to be

This is me

You're the missing piece I need

The song inside of me (this is me)

You're the voice I hear inside my head

The reason that I'm singing

Now I've found, who I am

There's no way to hold it in

No more hiding who I want to be

This is me"

Μετά από αυτό,πήρα την πιο ζεστή αγκαλιά που είχα ποτέ.

Αυτή η αγκαλιά ακόμα και αν δεν νιώθω τα χέρια να με αγγίζουν,

με προστατεύουν κάθε βράδυ όταν φοβάμαι,

και μου δίνουν όνειρα γλυκά.

http://www.youtube.com/watch?v=A0Vi9zEzNmY&feature=related

Το θλιμμένο κορίτσι για έναν φίλο.

Ένα θλιμμένο κορίτσι, που αναζητεί πίσω τον προηγούμενο χρόνο, μάλλον δεν στάθηκε τυχερή και η χρονιά αυτή άρχισε στραβά. Έκλαιγε και έκλαιγε για ώρες κάτω από το πάπλωμα του κρεβατιού της, έκλαιγε φωναχτά και η ψυχή της φώναζε πως πονάει, όμως για κάποιον περίεργο τρόπο κανείς δεν την άκουγε.
Άκουσε την πόρτα του δωματίου της να ανοίγει όμως δεν έδωσε σημασία, λες και ήταν μόνη, ήταν η μαμά της που έβλεπε το κοριτσάκι της να πονάει και εκείνη να μην μπορεί να κάνει τίποτα, την ακούμπησε όμως δεν πήρε ανταπόκριση, σηκώθηκε ακούστηκε κάτι σαν να έγραψε και έφυγε. Το κορίτσι βγάζοντας σιγά-σιγά το πρόσωπο της έξω με θολωμένα τα  μάτια διάβασε στον μικρό πίνακα αυτό που έγραψε η μητέρα της, ύστερα γύρισε πλευρά και έριξε όλα τα δάκρυα της εκείνο το βράδυ, πέρασαν αρκετές ώρες και θυμόταν όλα όσα έγιναν, θέλετε και εσείς να μάθετε? λοιπόν δεν έχετε παρά μόνο να συνεχίσετε το διάβασμα..
Το κοριτσάκι, είχε έναν φίλο, ένα πολύ καλό φίλο, όμως επειδή έμεναν μακριά εκτός την ηλεκτρονική επικοινωνία στέλνανε και γράμματα..εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα ώστε το αγοράκι να νιώθει στην πραγματικότητα κάποια πράγματα, εκτός από κουμπιά υπολογιστών ή κινητών. Τον είχε ψηλά, πίστευε πως μοιραζόντουσαν τα πάντα ακόμα και μέσω απόστασης, θα μπορούσε να του εμπιστευτεί και την ζωή της μέχρι που.. είχαν έναν τσακωμό και ξαφνικά όλα έγιναν τόσο κρύα, ήταν σαν γυαλί που έσπασε και δεν ξανά κολλάει. Φαίνεται τόσο απλό γιατί σίγουρα όλοι έχουμε χάσει άτομα, όμως η διαφορά ήταν πως αυτός δεν ήταν άνθρωπος απλός, ήταν ένας άγγελος που ήταν δίπλα της κάθε στιγμή, εκείνος ήταν λόγος για να σταματήσουν τα δάκρυα της να κυλάνε, και τώρα έγινε η αφορμή..
Πονάει γιατί ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στην ζωή της και δεν θέλει αυτό το τέλος στο δικό τους παραμύθι. Ξέρεις πιο είναι το πιο περίεργο σε όλο αυτό? πως δεν άλλαξε τίποτα συναισθηματικά, για εκείνη είναι ακόμα ο μικρός της άγγελος και ποτέ δεν παύει να τον αγαπάει.
Όσο θυμόταν τις γλυκές αναμνήσεις τους τόσο ξεσπούσε σε κλάμα, χωρίς να μπορεί να σταματήσει, γιατί αυτή πραγματικά αγάπησε έναν φίλο. Και ένιωθε μόνη αφού δεν τον έχει να την συμπληρώνει..
Την επόμενη μέρα ξανά πήγε η μαμά της και την ρώτησε, πιο θα ήθελε να ήταν το τέλος του παραμυθιού της, την κοίταξε και της είπε ' είναι σαν όνειρο το τέλος, φτάνει να υπάρχει αυτός' , απλά τον θεωρούσε όνειρο και έκλαιγε γιατί είχε κάνει προσπάθειες να το χτίσει, δεν ήθελε να διαλύσει..  

"θα μαι κοντά σου όταν με θες."
http://www.youtube.com/watch?v=ybBE3Z1HNyc

2011-2012

2011.

Λοιπόν πέρασε κιόλας ένας χρόνος.
Ένας χρόνος γεμάτο αναμνήσεις,στιγμές.
Καλές και άσχημες.
Πέρασαν καινούργια άτομα.
Κάποιοι έμειναν ,κάποιοι έφυγαν. 
Ήταν μια όμορφη χρονιά.
Άσχετα από τα εμπόδια που παρουσιάστηκαν. 
Άσχετα από την θλίψη που δέχτηκα.
Απόκτησα δύναμη και ακόμα χαμογελώ.

Τώρα μπορώ να πω ελεύθερα πως,

η περσινή ευχή μου πραγματοποιήθηκε!

Πέρασα την καλύτερη χρονιά που είχα ποτέ

Σίγουρα η κάθε μια χρονιά,είχε κάτι ξεχωριστό

και άφησε κάτι χαραγμένο στην ζωή μου,

όμως αυτή η χρονιά είχε κάτι ιδιαίτερο♥

Δέθηκα με την οικογένεια μου περισσότερο,

δέθηκα με άτομα που ήταν πραγματικά εδώ για μένα,

έμαθα πράγματα που δεν ήξερα,

και νιώθω τα Χριστούγεννα κάθε χρόνο πιο έντονα.

Αποχαιρετώ με χαμόγελο το 2011.

*Θα θυμάμαι. 

2012

Λίγες ώρες έμειναν ακόμη.

Εύχομαι να είναι και αυτή μια από τις καλύτερες χρονιές.

Για όλους μας φυσικά.

Εύχομαι υγεία,αγάπη&ευτυχία. 

Δυνατά χαμόγελα.

Δύναμη για να αντιμετωπίσουμε νέα προβλήματα.

Λιγότερα λάθει και περισσότερες επιτυχίες.

Έχω την αίσθηση πως θα είναι μια όμορφη χρονιά,

θέλω να είναι, όχι μόνο για μένα, αλλά και για τους γύρω μου!

Θέλω να αντικρίσω πάλι χαμόγελα, όσο γίνεται περισσότερα.

Θέλω να ξανά ευχηθώ μια υπέροχη χρονιά,

κοιτώντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας,

μετρώντας αντίστροφα τον χρόνο,

και λάμποντας τα μάτια μου από τα πυροτεχνήματα στον ουρανό♥

Περιμένω με αγωνία να αντικρίσω μαζί σας το 2012.

*Ελπίζω να μην απογοητευτεί κανένας μας.

Καλή Πρωτοχρονιά.