Mornings

Seven in the morning the alarm rings. Snoozing it and turning on the other side of the bed I believe is sorted. Seven and ten the alarm rings again and this time I switch it off. Lying on the bed I am usually thinking what I have to do today. Oh yeah, tones of things. Get up, have a sip of tea and getting dressed in the same time. Trying to find my keys as I am putting on my shoes. Checking what time is the next bus online and preparing my bag. 213 bus to Kingston is in two minutes,whispering "shit!" and running to the bus stop. Sometimes I get in and try to catch my breath, other times I get there looking the bus leaving and I get one big breath to try to stay calm. Till the next one comes I would probably been texting on my phone and smiling like a silly person on the phone screen. oh well. Next bus here, getting in and trying to find a comfortable sit (if there is any space), falling asleep on my way to work or university or at trains going to Crystal Palace where children are waiting for me. I am not an early person! The worst thing is waiting for the train which has been delayed or for the bus which did not stop because was full during the winter, every time when happens I am just counting the minutes which I could stay in bed longer being warm. This is why I do not like mornings. But there is something special in the mornings except traffic and cold. That first sun shine which makes me smile and think that life yes is hard but is so beautiful. That's my energy I guess. The energy which I take to continue my day, my week, my life. People say I do too much stuff, and is true I do. I am in the current stage at the moment counting the minutes of free time and this is the reason which I do not get the chance to write in this beautiful blog more often. No, no more complains. :)

picture

Μη με ρωτήσεις.

Μη με ρωτήσεις. Μη με ρωτήσεις αν ένιωσα κάτι εκείνη την στιγμή,την στιγμή που τα βλέμματα μας ενώθηκαν. Ξανά,για λίγο. Το ξέρεις. Καλύτερα και από μένα.

Πολύς κόσμος, μα για μας μονάχα εμείς. Τα μάτια μας νοσταλγούσαν ο ένας τον άλλον. Η καρδιά χτυπούσε δυνατά,και τα χέρια μας τρέμαν επειδή τα αναγκάζαμε να μείνουνε μακριά. Έτρεξα. Έτρεξα στην πρώτη αφορμή, στην πρώτη πόρτα ανοιχτή. Αναστατώθηκα. Μη με ρωτήσεις. Μη με ρωτήσεις γιατί. Ξέρεις. Εσύ ξέρεις, νιώθεις. Νιώθεις τον παλμό,την ανάσα. Την χαρά, την λύπη. Ξέρεις. 

Κοίτα με στα μάτια,..άγγιξε με όσες φορές θες αλλά μη, μη με ρωτήσεις. Σιωπή.
To βιβλίο με τον τίτλο 'το λάθος στα αστέρια μας' σου χάρισα. Για να σου δείξω ότι υπήρχε λάθος.
Να σου δείξω πως τα αστέρια πέφτουν με τον χρόνο. Αγάπη μου.

Something among poems

I say heavy words, I regret of those.
My mouth may say a lot,
but my body represent my soul.h
And I cry, because I can feel,
that the pain without you exist.
Like a pathway sex works,
and your steps to my heart came so close.
Is mysterious and is hard,
but (baby) I love you, what you do not understand?

Love.

I do not say much about you. I do not show you much. 
Thats not because I do not feel much.Thats not because I do not think about you.
Thats because I am afraid.
I am afraid that if I talk, it will sounds bad. I am afraid which words to pick up. I am thinking usually which is the perfect one. And in the end is none. None of the words can say what I mean.
I am afraid that if I do something, you will not like it. You may find it too much, I may scare you.
I am afraid, because I know.
 I know I am falling in love. It scares me sometimes.
And as I know, love can be the most beautiful feeling on the world, and in the same time the most painful feeling on the world. People say that "even if there are million reasons to leave, you would still look for the one reason to stay" Stop wondering why, love is the answer. 
Sometimes I may act weird, sometimes I will be angry, sometimes I will shout, cry and say things that I would not mean. But I am still here. Here because most of the times I smile, I am exciting,  I give and take back love. And it's beatiful. Our love, is beautiful little one. I would never change it for anything, I would never change you. I am not perfect and you are not too. We accepted it and we try our best. We are happy together, this is why our 'problems' look so small. We know. We know everything will be fine because we have each other. I know you will be here to listen me anytime, I know you will help me as much as you can for everything, and the same me for you. And thats love. We do not see it sometimes but is here, between us, every single day. Thank you, thank you for being around me and loving me.

Μήπως.

Μήπως να μείνω;
'Η μήπως να φύγω;
Είναι αγάπη;
Ή μήπως απάτη;
Κάστρο.
Με πρίγκιπα ή δράκο;
Φοβάμαι μα ρισκάρω.
Διστάζω μα προχωράω.
Με ρώτησαν γιατί.
Αγάπη είναι η απάντηση.
Η αγάπη είναι πιο δυνατή.

Εσύ

Μερικές φορές είναι υπερβολικό.
Μερικές φορές δεν είναι αρκετό.
Υπερβολή που σε πνίγει, θες να φύγεις.
Δεν μπορείς να το ζητήσεις.
Ούτε να το συζητήσεις.

Μα υπάρχει και το αγνωείς.
Είναι μέθη που παράληλα θαρείς.
Δίκαιος και εγωιστής.
Εσύ.
Αγάπη και εραστής.

Δεν θα παραπονεθείς.
Ούτε θα παραπλανηθείς.
θα είσαι ηλικρινείς.
Δεν θα το αρνηθείς.

Θα είσαι πάντα εδώ.
Θα μου κάνεις τον καλό.
μα αν αλλάξω έλεγες,
 "θα σε αποχαιρετώ". 

silence

 

 Silence.
Silence has a meaning, you said.
You said with the power of your eyes. 
Are you?
Are you coming close to me?
Or you just go through like a butterfly on the tree?
Searching for flowers in the spring.
Baby, is it spring or you bring it?
"Don't wait, make it happen" they say.
Silence again. 
Silence because you do not know the answer they say.
Silence because you know more than everyone I say.
You know. You feel it.
Silence is the most powerful scream.
You touched me without actually touching me. 

Shush!

Come closer.
No with your feet.
With your way, baby.
Having a smoke in that window.
Remember?
You do.
We did not talk, but we said a lot.
You get it.
Everything was okay.
And if it wasn't, it will be okay.
Your smile confirmed it.

Συνάντηση.

Παράθυρο μικρό,θολό.

Ανοίγει η πύλη.

Περιπλανήσεις με αναμνήσεις. 

Κουβέντες βαριές,άβολες.

Πιέζω τον εαυτό μου μα δεν βγαίνει λέξη.

Ματιές. Ματιές κοφτές,βαθιές.

Οι πράξεις πιο έντονες.

Έχω στο μυαλό μου πολλά που θέλω να πω..

Να ΣΟΥ πω.

Δύσκολο να εκφραστώ.

Από την συνάντηση τι μπορώ να έχω..

Τι θα ήθελα να έχω..

-Μια αγκαλιά; είπα αυθόρμητα και τολμηρά.

Βλέμμα αρνητικό, απογοητευτικό.

Βιαστικός και απόμακρος.

Μια αφορμή μόνο έφτανε για να χωθώ. 

Φόβος πως δεν θα σε ξανά δω..

Φόβος  να ρωτήσω για κάτι περισσότερο.

Απλά κάτι..

Κάτι να έχω για την υπόλοιπη νύχτα.

Ήταν αρκετό. 

Αρκετό,να σε αγγίξω για ένα λεπτό.

Σύντομο λεπτό.

Μην φεύγεις ούρλιαζε η ψυχή μου.

Γεια σου ψιθύριζε η φωνή μου.

Νωρίς για μεγάλα λόγια.

Σε φοβίζουν τα μεγάλα λόγια είχες πει. Λόγια που λέγονται 'νωρίς'. Λόγια που ξεθωριάζουν με τον χρόνο. Μα,τι και αν μετάνιωσα για λόγια που δεν πρόλαβα να πω; Για λόγια που θα έκαναν κάποιον έστω για ένα λεπτό να χαμογελάσει, ή έστω να καταλάβει; Φοβάμαι μη φοβηθείς.
Όμως είσαι πάντα εκεί, σε κάθε στάση να με περιμένεις ως το πρωί, σε κάθε μέρα η νύχτα με βροχή, σε κάθε ανούσια,δύσκολη η όμορφη στιγμή. Και αν είναι νωρίς για λόγια,γιατί δεν είναι νωρίς για πράξεις; Γιατί γνωρίζεις ότι με αυτές τις λίγες πράξεις κάνεις κάποιον να νιώσει όμορφα. Γιατί γνωρίζεις πως να με κάνεις να χαμογελάω για περισσότερο από ένα λεπτό. Και συνεχίζεις..
Μα αν σχολιάσω,αν βγάλω φωνή είναι 'νωρίς'. Πότε είναι νωρίς και πότε αργά τελικά; Νομίζω εμείς το ορίζουμε κάθε φορά.
Μερικές φορές έχω την αίσθηση ότι με σταματάς για να μην χαλάσει η μαγεία. Οι λέξεις σκοτώνουν την μαγεία, είναι απειλή, μα και ομορφιά ταυτόχρονα όταν ξεστομίσεις από μέσα σου πεταλούδες. Πεταλούδες που πετάνε μέσα σου και σε παίρνουν μαζί τους. Και πετάς,πετάς τριγύρω..στον εσωτερικό του κόσμο . Αναζητάς να μείνεις όσο πιο πολύ γίνεται,είναι όμορφα εκεί.

Τα βλέπεις εκείνα τα περιστέρια;
Μας κοιτάνε περίεργα.
Αναρωτιούνται τι είναι το ανθρώπινο είδος.
Είσαι άνθρωπος μα δεν μπορείς ούτε εσύ να δώσεις απάντηση.
Τι είμαστε τελικά, ένας σκελετός η μια ψυχή αγγέλου;
Ή μήπως και τα δύο;
Ή μήπως τίποτα από τα δύο.
Σιωπάς.

Είναι όμορφα απόψε.
Είναι πιο σκοτεινά από ποτέ.
Έχει κρύο.
Μα είναι όμορφα απόψε.
Θα με κοιτάς από μακριά.
Δεν θα με πάρεις αγκαλιά.
Μα είναι όμορφα απόψε.
Θα είσαι εδώ.
Δηλαδή εκεί.
Αλλά κάπου κοντά.