Μα δεν είναι όμορφο?

Γεμάτο χρώματα!

Το βλέπεις και σε κάνει να χαμογελάς!

Είναι ένας όμορφος κόσμος!

Μπορείς και αγγίζεις όσα θέλεις!

Μπορείς να κάνεις τα πιο όμορφα όνειρα σε ένα μικρό δωμάτιο!

Πραγματικά, μόλις κλείσεις τα μάτια σου θα καταλάβεις! 
 Εκεί μπορείς να τα δώσεις όλα.

Να δώσεις αγάπη σε όσους αγαπάς!

Είναι απλά όλα τόσο μαγικά!

Τα πιο όμορφα βράδια που μπορείς να περάσεις σε ένα μικρό δωμάτιο που έχεις χαρίσει τόση αγάπη!

Μόλις πατήσει κάποιος την πατούσα του εκεί, θα χαμογελάσει και θα σκεφτεί αμέσως κάτι όμορφο!

Ίσως να μην βγει λέξη από τα χείλη του για μερικά λεπτά, αλλά μέσα από την σιωπή καταλαβαίνεις την περιγραφή που θα ήθελε να κάνει, μέσα από τα μάτια του και το βλέμμα πόσο θέλει να μείνει εδώ, να κάνει όνειρα..με κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο!

Κάθεσαι και μιλάς με ένα πρόσωπο που λατρεύεις ασταμάτητα όλο το βράδυ, όπου και να κοιτάξεις είναι όλα μαγικά, αστέρια στον ουρανό μα και ακριβός πάνω από το κεφαλάκι σου μέσα στο δωμάτιο. 

Αυτά μπορείς να τα αγγίξεις έτσι? και ας μην είναι αληθινά, σε κάνουν να νιώθεις υπέροχα την στιγμή που έχεις αγκαλιά το άλλο σου μισό. Ακόμα όμως και όταν είσαι μόνος, νιώθεις γεμάτος. Βλέποντας κάποιες αναμνήσεις χαραγμένες σε φωτογραφίες στου τοίχους σου. Ακόμα και τα μικρά αρκουδάκια που έχεις δίπλα σου, το καθένα σε κάνει να θυμάσαι κάτι ξεχωριστό.

Δεν σε νοιάζει τίποτα, μονάχα να ζήσεις τα όνειρα σου εκεί μέσα χωρίς να τα διακόψει κανείς. Κανείς όμως. Σε αυτό το δωμάτιο να κάνεις πράγματα που δεν θα μπορούσες ποτέ, μόλις κατάλαβα το "ποτέ μην λες ποτέ" όλα αλλάζουν τόσο εύκολα χωρίς να το ξέρεις καν, και όταν το μάθεις απλά ζήσε το όσο περισσότερο μπορείς γιατί αυτές οι στιγμές είναι μοναδικές!
Είναι μέρος αγνό, μυστικό, δικό σου μα και όσον αγαπάς. Από μικρό παιδί μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο μέρος, μαθαίνεις να χαμογελάς πιο συχνά, πιο γλυκά! Κανείς δεν μπορεί εύκολα να το αλλάξει αυτό,κανείς να διαγράψει τις πιο όμορφες στιγμές. 
Έχεις δίπλα σου χρώματα που το καθένα σου δημιουργεί μια μοναδική αίσθηση, και όταν πέφτει ο ήλιος πάνω τους τα φωτίζει και δεν μπορείς να πάψεις να τα κοιτάς! Τα χρώματα είναι σαν τους ανθρώπους, το καθένα ξεχωριστό, κάποια ταιριάζουν μεταξύ τους άλλα όχι, κάποια αν τα ενώσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και ας κάνουν την διαφορά όλα είναι τόσο καλά, έτσι και οι άνθρωποι.
Έτσι και όσα ενώνουν την ζωή μας με τους γύρω μας..
Κρεμάμε στους τοίχους και στα ταβάνια πράγματα που φαίνονται δύσκολα ή μακρινά, όπως τα αεροπλανάκια, τα κάνουμε να φαίνονται τόσο μικρά, αλλά στην πραγματικότητα είναι τεράστια μπροστά στα μάτια ενός παιδιού, και είμαι ακόμα παιδί και εγώ, όπως και εσύ! :)
Παίρνεις μικρά παιχνιδάκια στα χέρια σου,ανθρωπάκια, και θυμάσαι όταν τα παρουσίαζες σαν  φίλους σου, ζωγράφιζες και ήσουν περήφανος όταν το κοιτούσε η μαμά σου και σου έλεγε πως είναι η πιο όμορφη ζωγραφιά που έχει δει ποτέ και με αυτό το ζεστό χαμόγελο που σου χάριζε ήθελες να βάψεις παντού με κάθε χρώμα τον κόσμο ώστε όπου και να κοιτάξει να είναι χαρούμενη μα όταν μουτζουρώναμε τους τοίχους μας φώναζαν και στεναχωριόμασταν γιατί δεν καταλάβαιναν πως εμείς, δεν θέλουμε να την κουράζουμε, απλά να χαμογελάει.
Κοιτάς παλιά ρούχα που δεν σου κάνουν πια και καταλαβαίνεις πως μεγαλώνεις, αδειάζεις και γεμίζεις την ίδια ντουλάπα σε αυτό το δωμάτιο χρόνια και εμείς είναι σαν να βλέπουμε ένα ξύλινο κουτί, μα είναι όμορφο κουτί όταν δίνεις σημασία, όταν βάζεις το δικό σου πράγμα πάνω του πέρα από ρούχα.
Πιάνεις τώρα το τηλέφωνο και δεν είναι όπως πριν, που έκανες πως μιλάς και το άφηνες, τώρα δίνεις σημασία και το θεωρείς σημαντικό, όμως αυτή την στιγμή για μένα θα είναι ένα τίποτα, όποιος και αν είναι, θέλω να ζήσω κάτι αληθινό, πέρα από μια ρουτίνα της ζωής των ανθρώπων, ρουτίνα δεν είναι ζωή, ζωή είναι κάθε μέρα κάτι διαφορετικό, κάτι τόσο δικό σου μα που μοιράζεσαι ταυτόχρονα. 
Μόλις είδα να περνάει ένας παιδικός μου φίλος από το παράθυρο και για πρώτη φορά σκέφτηκα τα παλιά, που παίζαμε κουτσό,κρυφτό,αλάτι ψηλό-αλάτι χοντρό και άλλα τέτοια παιχνίδια, τώρα τάχα ήμαστε σε μια άλλη φάση της ζωής μας, μα δεν είναι έτσι, απλά μας νοιάζει η γνώμη των άλλον και ας το αρνιόμαστε! Παιδιά ήμαστε μα τώρα αναφέρουμε τον δίπλα μας σαν έναν άντρα/γυναίκα, χα! είναι μια βλακεία! 
Μια λέξη άλλαξε τα πάντα, μα εμένα όχι, εγώ έμεινα η ίδια με τα ίδια παιδικά όνειρα που είχα πάντα,δεν υπάρχει πιθανότητα να τα αλλάξω!
Όσο για εσάς ο κόσμος αλλάζει προς το καλύτερο ή χειρότερο, όσο πηγαίνετε στο παρελθόν για λίγο, εγώ τα ζω ξανά και ξανά κάθε μέρα όλο και πιο έντονα. 
Λοιπόν αυτή θα είναι μια αξέχαστη νύχτα, με την καλύτερη παρέα μέσα και έξω από το δωμάτιο! Θα ακούω μουσική και θα κοιτάω τα αστέρια όλο το βράδυ ασταμάτητα! 


Καληνύχτα^.^


Αγαπώ τον παιδικό μου κόσμο και τον ζω από τότε που πήρα την πρώτη μου αναπνοή πάνω σε αυτή την γη και συγκεκριμένα σε αυτό το μαγικό δωμάτιο♥

φούσκα σαν ένα όνειρο!♥

Η αλήθεια είναι πως όλα τα μικρά παιδιά ή έστω τα περισσότερα έχουμε προσπαθήσει να αγγίξουμε μια φούσκα, μια φούσκα μεγάλη ή μικρή. Φούσκα που έχουμε αναρωτηθεί τι μπορεί να έχει μέσα ή γιατί να είναι έτσι η μορφή της ώστε όταν την αγγίζουμε να σκάει στο ίδιο ακριβός δευτερόλεπτο!?
Φούσκα που έχουμε κυνηγήσει, που δεν μπορέσαμε να φτάσουμε,όμως μερικές φορές νιώθουμε και πάλι χαρούμενοι γιατί προσπαθήσαμε, άλλες τις προλαβαίνουμε πιο γρήγορα και τις σκάμε με το άγγιγμα μας και ξαφνικά εξαφανίζονται. Πάντα μου άρεσαν οι φούσκες. Πάντα η κάθε μια φούσκα είχε κάτι ξεχωριστό, ήταν σαν μικρά όνειρα αποθηκευμένα εκεί μέσα και ένιωθα ασφαλής γιατί πίστευα πως όποιος θα θελήσει να μου κάνει κακό δεν θα μπορούσε, μπορεί να έσκαγε την όμορφη φούσκα μου αλλά δεν θα μου κατάστρεφε κανένα όνειρο μου. Υπήρχαν όνειρα ψηλά, φούσκες που δεν άγγιξα ποτέ και άλλες που με την πρώτη ευκαιρία τις κράτησα κοντά μου, άραγε μέχρι πόσο μακριά να άντεξαν? άραγε να έδωσαν χαρά σε άλλα παιδιά όπως έδωσαν και σε μένα?  "αα μαμά μια φούσκααα!" όπως ταρακουνούσα και εγώ την μαμά μου για να της το πω, το κοίταζα με ένα χαμόγελο στα χείλη μέχρι που δεν μπορούσα ποια να το δω από την απόσταση. Ήταν σαν στολίδι για τον ουρανό, λόγος χαράς και ευτυχίας για τα παιδιά, και τώρα δεν είναι τίποτα. Πίστευα πως όλοι μπορούσαν να δουν τα διαφανές όνειρα που μπορούμε να βάλουμε ο καθένας, εκείνα που φαινόντουσαν αδύνατα να γίνουν πραγματικότητα, εκείνα όμως που είχαν τόση δύναμη. Αναρωτιέμαι μέχρι πότε θα μπορούσα να πιστεύω σε ένα ψέμα, γιατί δεν είναι έτσι, γιατί άρχισαν οι περισσότεροι να γελάνε, όμως δεν με νοιάζει, όσοι ταξίδεψαν μαζί μου είδαν κάτι διαφορετικό.
Μια μέρα με ρώτησαν πως γίνεται να φυλάω τα όνειρα μου σε μια σαπουνάδα, και είπα πως τα μικρά πράγματα ίσως να έχουν μεγαλύτερη αξία από ότι γνωρίζουμε, απλά ψάξε με τον δικό σου πραγματικό τρόπο, άσε με να σε ταξιδέψω και να σου γνωρίσω πράγματα που ίσως δεν είχες δει ποτέ, αφέσου και μην διστάζεις, άσε να κυλήσουν τα πάντα μόνα τους, ξέχνα το φυσιολογικό και γίνε κάτι μοναδικό, πέτα ψηλά και πιάσε τις φούσκες, πιάσε τα όνειρα και μην τα αφήσεις ξανά να φύγουν μακριά. Κλάψε, γέλα, νιώσε, ζήσε μια φορά όπως θες! 
Ποιος είπε πως από την πολύ χαρά δεν έκλαψε κανείς? Ποιος είπε πως μόνο όταν χαμογελάμε είμαστε ευτυχισμένοι? Μονάχα εσύ ξέρεις! Μονάχα εσύ και όσοι είναι μαζί σου, σαν σκιά. Απλά δώσε σημασία και κοίταξε εκείνους που θα λατρέψουν την ζωή σου, και θα τους κάνεις ευτυχισμένους! 
Χαίρομαι που έχω άτομα δίπλα μου που ξέρουν, γιατί κάνουμε πολλά ταξίδια μαζί♥


                                                         Φούσκααααα!♥


http://www.youtube.com/watch?v=1OyGMihmOtE&feature=player_embedded :')

Άγγελος του δρόμου!♥

χωρίς εσένα ένα τίποτα

εσύ είσαι ο άγγελος του δρόμου μου


 Χαίρομαι που σε συνάντησα στο δικό μου μονοπάτι. Που από τότε που έπεσες εδώ δεν με  έχεις αφήσει. Η ζωή μου ήσουν εσύ, καλός-κακός. Ήσουν το παρελθόν, το παρόν μου και το μέλλον μου.Έμεινε μύθος η ύπαρξη σου, μα εγώ σε βλέπω κάθε βράδυ, κάθε ξημέρωμα. Μια μέρα όμως  δεν εμφανίστηκες ..σε έψαχνα σε όλο το μονοπάτι, ξεπέρασα τα όρια και μπήκα στο δικό σου, εκεί ήταν μια σκιά που έμοιαζε με την δικιά σου, δεν ήταν όμως η δικιά σου το ένιωθα, το ήξερα. Χωρίς να καταλάβω πως και γιατί βρέθηκα σε ένα μέρος που ήθελα να φύγω, βρέθηκα στον πάτο και παρακάτω!
Έψαξα στο τίποτα να βρω τα πάντα.
Ήταν κάποιος εκεί, μες στα μαύρα και κάποια σημεία κόκκινα στα ρούχα του, με ένα τρομακτικό γέλιο με έκανε να φοβάμαι, υπήρχαν γύρο μου φωτιές και εκείνος είχε μεγάλη δύναμη στα χέρια του.
Τον ρώτησα αν θέλει κάτι από μένα και μου είπε  την καρδιά του άγγελου του δρόμου. Εσένα ήθελε μα για να σε πάρει κοντά του έλειπε κάτι, όλα θόλωσαν στο μυαλό μου δεν μπορούσα να καταλάβω  μα ήθελα να μάθω, να μάθω αν είσαι καλά, μα καμία απάντηση τελικά!
Πέρασαν ώρες, εβδομάδες, μήνες, η μαγεία μου με τον χρόνο ξεθώριαζε, αυτό που ήθελε αυτό το άγνωστο τέρας το κατάφερνε σιγά σιγά, όταν θα έπαυες να με αγαπάς τότε θα μπορούσε να είχε εσένα και θα αποτελείωνε εμένα, γιατί θα πέθαινα!
Άρχιζε να κουράζετε ,μα αυτή η ευτυχία στο ύφος του περίμενε ακόμα για το τέλος που επέλεξε εκείνος για εμάς! Μου είχες πει να φύγω μακριά μα δεν σε άκουσα ήθελα να ζήσω όσο γίνεται πιο καλά, και αυτό γίνεται μαζί σου, και ας ο χρόνος με πίεζε, και ας το όνειρο έγινε νωρίς εφιάλτης!
Έφτασε και η στιγμή που δεν ήθελα ποτέ, να μπορούσα να φύγω και να μην μπορώ, γιατί η δυνάμεις τελείωναν γιατί ότι είχα καταστράφηκε, ακόμα και ο τις ανάσες μου πλέον μπορούσες να τις μετρήσεις πολύ εύκολα, ήμουν σχεδόν νεκρή μονάχα τα μάτια να έκλεινα και αυτό ήταν, δεν μπορούσα να τα κρατήσω ούτε αυτά όμως πια και ήταν το λεπτό που είπα "προσπάθησα", εκεί σε είδα τελευταία φορά να σε παίρνει εκείνος μακριά από μένα.
Όλα στο τίποτα, πλέον δεν έμεινα στο πάτο ούτε παρακάτω αλλά στο απόλυτο κενό, γιατί να με άφησες? και τώρα έμειναν τα πως και τα γιατί.
Δεν ήθελα να γλιτώσω από τα όμορφα κοντά σου, γιατί? γιατί σου είχα πει πως όποιος προσπαθήσει να σου κάνει κακό και τα καταφέρει θα μοιραστούμε μαζί τον πόνο. Να πονάς λίγο εσύ και ας πεθαίνω εγώ.
Για αυτό δεν γύρισα στα παλιά έμεινα εκεί μέχρι και σήμερα!
Ναι εδώ είμαι νεκρή και δεν γύρισα στα μονοπάτια ,απλά χάραξα όλα αυτά στον τοίχο με το αίμα του θανάτου μου τα τελευταία λεπτά πριν χαθώ. Α! μην ξεχάσεις πως ακόμα σε αγαπώ και ας με ξέχασες και έφυγες από εδώ. Περισσότερο με πονάει η παύσει σου που δεν με νοιάζεσαι παρά  όλα όσα έγιναν.
Να προσέχεις μικρέ άγγελε, και να πετάς ψηλά! 
[ίσως να μην το δεις ποτέ μα..]
Σε αγαπώ ακόμα!♥


[ http://www.youtube.com/watch?v=8ggpc9BdjlY ]

καλημέρα♥

                                                  Σήμερα είναι μια όμορφη μέρα.


                                           Πριν λίγο ξύπνησα με το φως του ήλιου, 
                                                με το φτερούγισμα ενός πουλιού
                                   και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να γράψω.
                                                         Καταρχάς καλημέρα!
                           Είναι μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα που με το λίγο δροσερό
                                              αεράκι με κάνει να χαμογελάω.
                              Είναι όλα τόσο υπέροχα, ελπίζω τίποτα να μην την χαλάσει.
                                   Χρώματα παντού, λουλούδια που μυρίζουν υπέροχα, 
                              παιδιά που βγαίνουν έξω από τα σπίτια τους για να τρέξουν
                                στις κούνιες,  στους δρόμους να χαρούν κάθε λεπτό!
                                            Μου αρέσει αυτή η θετική τους ενέργεια!
                               Α! μια πεταλούδα..είχα καιρό να δω, πέτα ψηλά μικρή μου!            
                            Τελικά η ζωή είναι γλυκιά, εξαρτάτε πως εμείς θα την δούμε,
             και αν πάει κάτι στραβά δεν θα αφήσω να μου χαλάσει την μέρα,
                                                               θα το παλέψω.  
                                                 Ξέρω ξέρω, όλα θα πάνε καλά!
                                Γιατί θα κάνω εγώ την μέρα μου όσο γίνεται καλύτερη.
                     Έχω πολλές σκόρπιες σκέψεις και δεν ξέρω τη να πρώτο αναφέρω!
                                       Όπως για τον ουρανό, είναι τόσο καθαρός,
                    νιώθω πως πήρα ένα πινέλο με γαλάζιο χρώμα και τον ζωγράφισα.
                                        Σήμερα μπορώ να πω πως όποιος γελάσει,
                                 θα βγει το χαμόγελο μέσα από όλη του την δύναμη!
                                                       Ευτυχία και αισιοδοξία!
                                             Θέλω σήμερα να ζήσω όσα αγαπώ.
                                             Σκέφτηκα αν δεν υπήρχε το αύριο?
                                Σκέφτομαι πόσους πολλούς λόγους έχω για να είμαι καλά!
                                           Προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ πιο σωστά.
                                    Πόσο ωραίο είναι να κάνεις και άλλους χαρούμενους!
                                                Ελπίζω και μαζί σου κάτι να έκανα!
                                                Έστω με αυτό το αυθόρμητο  άρθρο. 
                  Απλά θυμήσου όμορφες στιγμές, αναμνήσεις και κάνε ότι εσύ θες!
                                                                 Και κάτι ακόμα!
                       Στο χέρι σου είναι όλα, προσπάθησε και κάνε απλά ότι μπορείς,
                                                           με ένα γλυκό χαμόγελο!
                   

όταν δεν είσαι εδώ*

Εντάξει ναι.

 Χωρίς εσένα εδώ, χωρίς την σιωπή σου,χωρίς την αγκαλιά σου που με κάνει να ζήσω όσο γίνεται πιο έντονα τα όνειρα μου, νιώθω ένα τίποτα.

Κανείς δεν καταλαβαίνει,δεν νοιάζεται, μονάχα εσύ. Όλοι πιστεύουν πως είμαι ένα κοριτσάκι χωρίς αισθήματα, όμως κανείς δεν ξέρει πως αγαπώ, ναι αγαπώ..εσένα! Εσένα που με κάνεις να είμαι κάτι στην ζωή, εσένα που μόνο που με αγγίζεις, ζω όνειρο. Όλοι ρωτάνε, όλοι κρίνουν, όλοι σχολιάζουν που δεν θέλω να βλέπω την ζωή έτσι, όλοι γελάνε, όλοι πιστεύουν πως είναι σημαντικοί που προλάβανε να μου πάρουν ότι αγαπώ,εσένα..

Δεν απογοητεύτηκα που επέλεξες να γίνεις σαν και αυτούς, απλά μου λείπεις, μου λείπεις πολύ. Κρατώ το κεφάλι μου χαμηλά, για να ξανά έρθεις μια μέρα να μου το σηκώσεις ψηλά, όπως έκανες παλιά.

Να έρθεις να μου χαρίσεις στιγμές αξέχαστες, αναμνήσεις που έγιναν τρόπος ζωής. Ότι και να λένε δεν με πειράζει, ότι είχα το έχασα, απλά δεν μπορώ να σταματήσω να σε σκέφτομαι, να σε αναζητώ μέσα από το σκοτάδι, έγινες το εγώ μου. 

Τώρα ταξιδεύω στα δικά σου όνειρα, στα δικά σου χαμόγελα και δάκρυα. Δεν μετανιώνω που σε άφησα ελεύθερο να φύγεις μακρυά μου φτάνει που είσαι καλά, το προτιμώ.

Δεν θα σου αρνηθώ όμως πως με πονάει, γιατί πριν λίγο καιρό είχα αξία, μου έδινες λάμψη, λόγο που ζω και τώρα έμεινα μισός άνθρωπος, ένα τίποτα.

Νιώθω άδεια, έχω ένα μεγάλο κενό μέσα μου που τίποτα δεν μπορεί να το γεμίσει, ποτέ δεν θα γίνω όπως πριν, ποτέ δεν θα γίνω καλά και το ξέρω, εύχομαι μονάχα να με θυμάσαι, να θυμάσαι πως τα βράδια ερχόμουν σιγά σιγά μονάχα για να σε δω. Ποτέ δεν είπαμε κουβέντα, μονάχα με την σιωπή και την καρδιά ξέραμε τι ακριβός θέλαμε να πούμε. 

Το τέλος έφτανε για αυτό την τελευταία φορά που έφευγες σε κοίταξα από το παράθυρο και άρχισα να κλαίω ασταμάτητα, τότε με κοίταξες και μου είπες να προσέχω. Από τότε μόνο στα όνειρα μου μπορώ να σε αγγίξω.

Κανείς δεν έμαθε πως αγάπησα,κανείς δεν έμαθε πως σε αγάπησα!♥

φοβάμαι*

Απόψε φοβάμαι, απόψε με πιάνουν τα δάκρυα, απόψε οι σκέψεις με κυριαρχούν.
Νιώθω τόσο κουρασμένη, τόσο απογοητευμένη, απόψε θα είναι ένα άσχημο βράδυ χωρίς να σε έχω δίπλα μου, χωρίς να έχω τον άγγελο μου να με προσέχει.
Ξέρω πως αυτή η θάλασσα, αυτός ο άνεμος που μας χώρισαν θα μας φέρουν ξανά κοντά, όμως δεν ξέρω μέχρι τότε τι μπορεί να αλλάξει, άραγε θα με θυμάσαι? άραγε θα είμαι ακόμα στο μικρό κουτί που λέγεται καρδιά με τα όνειρα σου?  Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ελπίζω. Απόψε θέλω έναν άνθρωπο να μπορεί να κοιτάξει μέσα από το μαύρο που με κατάκτησε, κάποιος που θα με αφήσει να κλάψω, κάποιος που θα με κάνει να γελάσω, κάποια φωνή σαν την δικιά σου να με ξεγελάσει για να κλείσω τα μάτια μου για μια στιγμή.
Νιώθω τόσο μόνη, σε ένα κλειστό δωμάτιο, με κλειστό το φως και αυτό που με κάνει να θυμάμαι κάθε λεπτό πως κάπου εκεί έξω βρίσκεσαι,είναι ο μικρός μου αρκούδoς που κρατάω σφιχτά στην αγκαλιά μου.
Είναι ότι έμεινε για απόψε, είναι αυτό που δεν με άφησε ποτέ, του έλεγα τους φόβους μου, τα όνειρα μου, τα πάντα! Και όσο τα θυμάμαι όλα τώρα βουρκώνω, φοβάμαι ναι φοβάμαι μήπως χαθεί κάτι από τα όνειρα μου, κάτι που αγαπάω πολύ και δεν μπορέσω να κάνω τίποτα αληθινό, φοβάμαι μήπως πονέσω κάποιον που δεν θέλω, φοβάμαι μήπως δεν αντέξω και τα παρατήσω. Δεν το θέλω! Δεν θα το επέτρεπα ποτέ, όμως χάνω τις δυνάμεις μου και φοβάμαι όσο ποτέ. Αυτό  το βράδυ είναι πολύ άσχημο, αρχίζει να με τρομάζει, αρχίζω να κρυώνω, αρχίζω να νιώθω ξένη στο δωμάτιο μου,όλα κυριαρχήθηκαν από θλίψη!
Μόνο ο μικρός μου αρκούδος έχει μείνει στα χέρια μου, μόνο ο μικρός μου, μπορώ να φωνάξω πως είναι πραγματικά δικός μου, και πως όλα χάνονται σε μια στιγμή ενώ αυτός είναι εδώ! 
Είναι κιόλας αργά, μόλις είδα κάτι στο παράθυρο, τράβηξα την κουρτίνα και κοίταξα το σκοτάδι στον ουρανό και κάτι μικρούς κύκλους που έλαμπαν, ήταν τα αστέρια! Τότε κατάλαβα αυτό που άκουγα από μικρή  "ο κόσμος είναι κακός, σπάνια και λίγα πράγματα και άτομα θα μείνουν κοντά σου στις δύσκολες στιγμές της ζωής σου"  έτρεξα στο κρεβάτι μου, έσφιξα τον αρκούδο μου και φώναξα πριν αποκοιμηθώ πως όσο έχω εσένα όλα τα όνειρα θα τα καταφέρουμε μαζί γιατί δεν είμαι μόνη, έχω τον αρκούδο ,της σκέψεις σου και τις στιγμές μας! 
καληνύχτα!


από μακριά, έμεινες κοντά μου*
γέμισες το κενό*
έδωσες χρώμα στο μαύρο*

ο διαφορετικός κόσμος μας*

Πέσαμε στο γρασίδι εκείνο το βράδυ και βλέπαμε τα αστέρια, ήμασταν μακριά από όλους, μονάχα εσύ και εγώ. Μου έπιασες το χέρι και μου είπες να κλείσω τα μάτια και να τον δω.

Είχε βρέξει, είδαμε το ουράνιο τόξο, μου χαμογέλασες γλυκά, με πιτσίλισες με το νερό από το ποτάμι, με πήγες ψηλά στον ουρανό, με κρατούσες και με έκανες να νιώσω νεράιδα, παίξαμε σαν μικρά παιδιά με τις ακτίνες του ήλιου. Κάποια στιγμή μου είπες να τρέξω στο δάσος, γιατί θα με περιμένει μια μικρή έκπληξη. Έτρεξα και είδα ένα υπέροχο μέρος, γεμάτο λουλούδια,χρώματα, γεμάτο ομορφιά με μικρά κεριά..με ρώτησες αν θέλω να μείνουμε το βράδυ εκεί, σε έσφιξα στην αγκαλιά μου και πριν προλάβω να σου απαντήσω ένα δάκρυ κύλησε από την άκρη του ματιού μου. Ζούσα ότι ακριβός ονειρευόμουν. Ήταν όλα τόσο διαφορετικά, σε κοίταγα και έβλεπα έναν άγγελο χωρίς φτερά, μου χάρισες ευτυχία και όταν μου έλεγες πως με αγαπάς όλα πάγωναν στον χρόνο και αυτές οι στιγμές έμειναν αναμνήσεις χαράς.
Κοιμηθήκαμε αγκαλιά βλέποντας το φεγγάρι, ένιωθα πως κανείς δεν μπορεί να μας πειράξει εκεί, πως τίποτα δεν θα χαλάσει εκείνο το βράδυ, εκείνο το βράδυ που χαράξαμε στις ψυχές μας!
Ξύπνησα και ένιωσα την αναπνοή σου στον ώμο μου, χαμογέλασα γιατί ήσουν εκεί, δίπλα μου εκείνο το υπέροχο πρωί. Έπρεπε να γυρίσουμε πίσω το ήξερα και ας μην μου το είχες πει ακόμα, όμως με το βλέμμα μου σου είπα πως όπου και να είμαι, όσο είμαι μαζί σου, όλα είναι όμορφα.
Μου έπιασες το χέρι και κλείσαμε τα μάτια.
  Ήμασταν πίσω στο γρασίδι, εκεί που ονειρευτήκαμε όλα αυτά εκείνο το βράδυ που μου χάρισες τον δικό μας κόσμο, από τότε τα βράδια δεν φοβάμαι τίποτα, γιατί ξέρω πως το φεγγάρι θα σε προσέχει, και αν είσαι εσύ καλά είμαι και εγώ.


Η υπόσχεση σου η δικιά μου ζωή*
"Μια μέρα θα ξαναπάμε στον κόσμο μας"*

[Να σου πω ένα μυστικό? 

Εγώ ζω στον διαφορετικό αυτό κόσμο κάθε φορά που μου λες σε αγαπώ]

όλα θα πάνε καλά*

Μια τόσο όμορφη ανάμνηση που δεν θα ξεχάσω ποτέ!*

Ήσουν απέναντι ακριβώς, σε έψαχνα μέσα από τον ήλιο, σε ακουμπούσα μέσα από την θάλασσα και σου έλεγα κάθε μέρα πως εμένα θα με είχες κοντά σου για όλη σου την ζωή!

Μου χαμογέλαγες και μου χάριζες τα πάντα, λες και ήσουν εδώ δίπλα μου, αλλά όταν γυρνούσα το μόνο που έβλεπα ήταν η δικιά μου σκιά. Είχα απογοητευτεί πολύ όντως, αλλά ποτέ δεν έχασα τις ελπίδες μου γιατί πάντα μου έλεγες "όλα θα πάνε καλά". Εσύ με έκανες να δω  μερικά πράγματα που ήταν για μένα καθημερινά πως γίνεται να τα έχω τόσο ανάγκη, ένα άγγιγμα, μια αγκαλιά..μακάρι να μπορούσα να στα δώσω, μακάρι να πέταγα ψηλά!

 Πραγματικά θα ήθελα να ήσουν αυτό το βράδυ εδώ, απόψε μου λείπεις όσο ποτέ..απόψε θέλω να είμαστε μαζί, να με κρατήσεις σφιχτά, να πάψω να φοβάμαι πως μπορεί να χαθείς, να νιώσουμε κάτι ξεχωριστό, όλον αυτόν τον καιρό..κοινό μας όνειρο. Πόσο θα ήθελα να κάνω τα όνειρα σου πραγματικότητα, αυτό προσπαθώ από τότε που σε γνώρισα και τώρα, εμπόδιο.. δεν μπορώ. και αν εσένα σε πονάει, εμένα με πεθαίνει, με πνίγουν τα δάκρυα που δεν μπόρεσα να κάνω κάτι και για τους δυο μας αληθινό! 

Τώρα περιμένω στην άκρη της θάλασσας να δω να έρχεσαι και εκεί που νιώθω κάτι και το κύμα με ξυπνά, φαντάζομαι την μορφή σου να με ακουμπά, να μου σκουπίζει τα δάκρυα και να μου λέει  "όλα θα πάνε καλά".♥

πριγκίπισσα για λίγο*

Θα ήθελα να ζούσα ξανά λίγο στο πριν, να γινόμουν ξανά παιδί και να περίμενα τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο να έρθει να με πάρει, να ένιωθα λίγο ακόμα πριγκίπισσα και την ζωή ένα παραμύθι που θα είχε ένα υπέροχο τέλος! Να μην γνώριζα κακίες και προδοσία, μονάχα χαρά και όνειρα χωρίς σταματημό! Ζούσα σε κάτι θολό αλλά τόσο όμορφο, ήταν όντος πολύ όμορφο για να ήταν πραγματικό! Όταν μάθαινα τον κόσμο σιγά σιγά, άρχισαν τα μάτια μου να δακρύζουν, άρχισα να νιώθω μόνη όλο και περισσότερο, έτσι προσπάθησα να ξεφύγω,να τρέξω μακριά, αλλά εκεί που πίστευα πως υπήρχαν πεταλούδες και όμορφα λουλούδια, έπεφτα πάνω σε φίδια και λάσπες, έχασα τα όνειρα μου, τις ελπίδες μου! Η ζωή κάποιον έγινε η δικιά μου φυλακή! Όλα τόσο διαφορετικά, άρχισα να φοβάμαι και να τρέμω, τα αληθινά χαμόγελα έμειναν παρελθόν, όλα πάγωσαν στον χρόνο, και τώρα φοβάμαι ακόμα πιο πολύ μήπως έρθει η μέρα που θα ξεχάσουμε την λέξη ευτυχία.
Τα χρώματα γύρο μου σβήστηκαν, και τίποτα δεν είχε σημασία για κανέναν,ζούσα σε έναν ασπρόμαυρο κόσμο που ήθελα να τον αλλάξω. Για λίγο καιρό είχα μια κορόνα και ένα μαγικό ραβδί, ένιωθα περήφανη , μέχρι που ένας τρομακτικός πρίγκιπας μου είπε να ξυπνήσω από τα όνειρα και πως αυτά εδώ δεν έχουν καμία αξία, όμως όταν γνώρισα αυτό το άσχημο παραμύθι, προτιμούσα το δικό μου, ήθελα να γυρίσω πίσω και δεν μπορούσα, μέχρι που γνώρισα εσένα ένα ξεχωριστό άτομο που με νοιάζεται για αυτό που πραγματικά είμαι και μου θυμίζεις καθημερινά πως ποτέ δεν θα με αφήσεις μόνη ξανά και πως θα μου κρατάς το χέρι δυνατά ώστε να μην πέσω ποτέ ξανά πάνω σε κάτι που θα κάνει τα μάτια μου να δακρύσουν. Τελικά ο χρυσός και στην λάσπη να είναι, εξακολουθεί να λάμπει, οπότε χαίρομαι που γνώρισα τον πρίγκιπα των παραμυθιών μου, σε μια <<άσχημη>> ζωή, μου έμαθες πως να την κάνω όμορφη, και της έδωσες χρώμα, και έμεινα εδώ να απολαμβάνω και τα όμορφα πράγματα της μαζί σου!

ευχαριστώ *
πίστεψες σε μένα! 


όνειρα*
πολλά περισσότερα!

μαζί σου Κ*

Ξέρω πως ότι και να πω δεν είναι τίποτα για έναν άγγελο, μα ξέρω πως αξίζεις ότι καλύτερο στον κόσμο και ελπίζω μια μέρα να στα δώσω εγώ όλα και να σε κάνω τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του παραμυθιού μου. Ότι και να γίνει εσύ είσαι εκεί να με περιμένεις και εγώ θέλω τόσο να βρεθείς μπροστά μου, να δω τα υπέροχα ματάκια σου, να αγγίξω το απαλό δερματάκι σου, να σε σφίξω στην αγκαλιά μου και να μην θέλω να φύγω ποτέ από κοντά σου! Δεν ξέρεις πόσες φορές  έχω ονειρευτεί αυτή την στιγμή, και μόνο που σκέφτομαι πως μια μέρα θα καταφέρω να τα κάνω όλα αληθινά, χαμογελάω και δακρύζω. Για μένα είσαι πολύ σημαντικός, δεν θέλω να αλλάξει κάτι, δεν θέλω να φύγεις από την ζωή μου, είσαι ότι πιο όμορφο. Είσαι ότι καλύτερο  από τότε που σε γνώρισα, μου έχεις μάθει πολλά  πράγματα και μου έχεις χαρίσει πανέμορφες στιγμές.
Με κάνεις να νιώθω τόσο υπέροχα, και να χαμογελάω μόνο που ακούω την φωνούλα σου.
 Ίσως σου φαίνονται υπερβολές, μα αν μπορούσες να δεις όσα νιώθω θα έλεγες πως τα λόγια αυτά δεν είναι τίποτα,γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις πως όλα αυτά από μένα μου τα έβγαλες εσύ, εσύ μου έμαθες πως γίνεται να σε αγαπάω υπερβολικά και να μπορώ να κρατήσω κάτι που θεωρούν κάποιοι ασήμαντο μέσα από μια απόσταση να γίνει ένα κομμάτι της ζωής μου τόσο σημαντικό! Ξέρεις πως όταν δεν είμαι καλά, εσύ ακόμα και όταν δεν το ξέρεις, με κάνεις να γελάω? Λες και έχεις έναν τρόπο και με καταλαβαίνεις και να θες να είμαι πάντα καλά. Κάνεις πράγματα για μένα σημαντικά ακόμα και όταν καν δεν έχεις προσπαθήσει και δεν το ξέρεις, από εκεί και μόνο καταλαβαίνω το τι είσαι και τι καρδούλα έχεις, και είναι ότι καλύτερο έχω δει σε άνθρωπο για αυτό σε λέω άγγελο δεν θέλω να αλλάξεις ποτέ, έχεις πετάξει τόσο ψηλά, μην πέσεις ποτέ για κανέναν!
Δεν μπορώ να πιστέψω πως σε έχω στην ζωή μου, είναι σαν όνειρο, γιατί πλέον κανένας δεν μπορεί να κοιτάξει παραπέρα και να αγαπήσει πραγματικά και εύκολα αλλά  εσύ έκανες για μια ακόμα φορά διαφορά.Να μην διστάσεις ποτέ να μου ζητήσεις κάτι ή να μου πεις ότι σε απασχολεί., εγώ ακόμα και αν πάψουμε να μιλάμε θα είμαι πάντα εκεί, πάντα για όλα και θα κάνω ότι καλύτερο για να είσαι καλά!
Να σου πω κάτι? μερικές φορές φοβάμαι μην χαθείς ξαφνικά από το παραμύθι, και το όνειρο αυτό γίνει εφιάλτης, δεν μπορώ να φανταστώ την καθημερινότητα μου χωρίς εσένα, να μην μιλάω μαζί σου? Δεν θα το αντέξω, είσαι τα πάντα, το ναρκωτικό μου, το γέλιο μου, η χαρά μου και όλα τα συναισθήματα που σου ανήκουν, γιατί να χαθούν όλα? αν χαθούν δεν θα είναι το παραμύθι που επέλεξα εγώ, αλλά άλλοι, δεν θα επιτρέψω να γίνει αυτό, μονάχα αν είναι για σένα, αν είναι για να είσαι εσύ καλύτερα θα το δεχτώ γιατί αν είσαι εσύ καλά είμαι και εγώ, οπότε χαμογέλα πιο συχνά!
Να θυμάσαι πως μια μέρα θα περάσουμε ακόμα πιο όμορφες στιγμές από κοντά και δεν θα το πιστεύουμε! Ελπίζω μέχρι τότε να μην με έχεις βαρεθεί.:$
 Και φτάνουν στιγμές που θα ήθελα να σε είχα κοντά μου, και κοιτώντας ξανά δίπλα μου, η θέση είναι άδεια, και τότε είναι που θέλω να φωνάξω,"Σε Αγαπώ, μην το ξεχάσεις για όσο ζω!".